W ogrodniczkach i na obcasach

Florence Welch

2012-01-01T15:02:00.000-08:00

Rok 2011 minął u mnie pod znakiem przeprowadzki do Anglii. Nie był to typowo zarobkowy wyjazd, raczej urlop od życia, przygoda, ostatni zryw wolności przed ustatkowaniem się. Wielka Brytania, mimo że po 2004 r. zaczęła być kojarzona z kierunkiem wyjazdu "na zmywak", co nieco odarło ją z uroku i tajemniczości, u mnie nadal wywołuje bardzo romantyczne skojarzenia.

Angielski gotyk, rudowłose piękności w powłóczystych szatach z obrazów prerefaelitów, roślinne motywy zdobnicze Williama Morrisa, elfy i ich architektura w ekranizacji "Władcy pierścieni", zielone wzgórza szkocji z "Nieśmiertelnego", rycerze z filmów o królu Arturze, wrzosowiska Wichrowych Wzgórz, ogody z ekranizacji książek Jane Austen, ogród z "Tajemniczego ogrodu"...

I tak się stało, że muzyczną krystalizacją tych romantycznych wizji o Anglii stała się dla mnie Florence Welch z Florence + The Machine. Jej "gotycki pop", wyniosła postać z burzą rudych włosów, zamiłowanie do sztuki, przeistaczanie się na scenie i w sesjach zdjęciowych w elfie wróżki w powłóczystych szatach, antyczne boginie czy heroiny z lat 20-tych... Wszystko to plus zamiłowanie do ogrodów i zieleni sprawiło, że pokochałam ją z całego serca.

Panie i Panowie, Florence Welch z Florence and The Machine!

FLORENCE + THE MACHINE "Landscape"

FLORENCE + THE MACHINE "Rabbit Heart"

zdjęcia: florencewelch.pl

Zielono czerwone Boże Narodzenie w sesji "On The First Day of Christmas" William'a Garrett'a

2011-12-23T15:04:00.000-08:00

Z okazji Świąt życzę Wam zdrowia i pogody ducha oraz nieprzemijającej miłości do ogrodów i świeżości w spojrzeniu na wszystko, co z ogrodami związane.

W prezencie zamieszczam przepiękne zdjęcia, w pozornie nie do końca świątecznym nastroju. Ich wspólnym mianownikiem są zieleń, czerwień i.. radość. A to właśnie bożonarodzeniowe symbole, czyż nie?

"The First Day of Christmas" William Garrett
ZDJĘCIA: Alyssa Pizer Management's photostream

ŹRÓDŁA: The Terrier And Lobster, www.onephotographic.com, Berstein & Andriulli

A tu już tegoroczna reklama banku, która - czy tylko moim zdaniem? - została zainspirowana tą sesją

WESOŁYCH ŚWIĄT!!!

Hestercombe Gardens - Odrestaurowany Raj (cz. 2.)

2011-12-22T08:49:00.000-08:00

Wycieczka po ogrodach

Zaprojektowany przez londyńskiego architekta Henry'ego Hall'a Wiktoriański Taras został wybudowany podczas przebudowy domu w latach 1873-1878. Formalny parter składa się z czterech geometrycznych zagonów okalających fontannę, obsadzonych jednorocznymi kwiatami w kontrastowych kolorach. Rozciąga się z niego widok na ogród Lutyens'a.

Ogród Holenderski lub Wschodni został odrestaurowany według szkiców i notatek Gertrudy Jekyll. Jego poziomy charakter został przełamany przez malarkę zastosowaniem włoskich waz i architektonicznymi formami roślin. Gertrude Jekyll skontrastowała tutaj kolczaste jukki z miękkimi srebrzystymi liśćmi czyśćca wełnistego, kocimiętki i lawendy wąskolistnej.

Oranżeria uosabia klasyczny styl Lutyens'a. Została zbudowana z lokalnego żółtego wapienia i stanowi połączenie między nieformalnymi trawnikami i formalną częśćią ogrodu. Zimą znajdują tu schronienie drzewka pomarańczowe, które latem zdobią tarasy.

Lutyens dostał zupełną swobodę w tworzeniu Formalnego Ogrodu, z czego z radością skorzystał, dając upust swojej ogromnej wyobraźni. Na stosunkowo niewielkim terenie stworzył niezwykle intrygujący projekt, który dzięki wyrafinowanemu użyciu przestrzeni jest jednocześnie kameralny i dostojny.

Grey Walk czyli Szara Ścieżka jest obsadzona roślinami o srebrnych i szarych liściach, kwitnących na niebiesko, biało lub fiołkowo. W czerwcu jej ozdobą są kwitnące kaskady groszku szerokolistnego. W pełni lata kwiaty rozchodników przywabiają pszczoły i furczaki gołąbki, dzienne ćmy przypominające małe kolibry.

Geat Plat to wspaniały zagłębiony parter składający się z geometrycznych grządek obramowanych kamieniem w otoczce z bergeni. Gertruda Jekyll musiała poradzić sobie z wywaniem, jakim była dośc spora zupełnie płaska przestrzeń. Rozwiązała ten problem sadząc wysokie białe lilie kwitnące wczesnym latem, niebieskie ostróżki i piwonie oraz czerwone pacioreczniki, gladiole i pasiaste kukurydze podsadzone jaskrawymi płomykami. Całość optycznie powiększają ścieżki biegnące po przekątnych, kończące się narożnymin schodami.

Z obu stron Great Plat kamiennymi korytami wąskich kanałów płynie woda. Na brzegach rosną niezapominajki, żółte rozchodniki, irysy i cantedeskje. Kanały kończą się prostokątnymi basenami charakterystycznymi dla stylu Luytensa, obsadzonymi liliami wodnymi, zamieszkałymi przez złote rybki.

Widok na Great Plat zamyka Pergola. Stanowi ona półprzezroczystą barierę, która sprawia, że ogród łączy się z otaczającym krajobrazem.

Ogród krajobrazowy

Pod koniec kwietnia główną atrakcją ogrodu krajobrazowego były kwitnące hiacyntowce (Hyacinthoides non-scripta). Ogromna ilość niebieskich kwiatów sprawiała, że miało się wrażenie, iż drzewa stoją w wodzie.

Jak na XVIII-wieczny ogród krajobrazowy przystało jest tu i klasyczna świątynia, i urna, i grobowiec, i chata czarownic, i wieża rycerska, i chińska brama...

Wielka Kaskada, punkt centralny ogrodu krajobrazowego. Sztuczny wodospad stworzony na podobieństwo tego, jaki Bampfylde zobaczył w 1762 r. w ogrodzie The Leasowes zaprojektowanym przez Williama Shenstone'a, poety i jednego z pierwszych praktyków ogrodów krajobrazowych.

Źródło: "HESTERCOMBE GARDENS An Illustrated History and Guide"

Cieniutka książeczka napisana po angielsku, przez co tyle czasu zajęło mi zbieranie się do przeczytania jej i opracowania tekstu. Jak się już za to wzięłam, okazało się, że raz dwa, miesiąc i gotowe. Cieszę się, że udało mi się to przed końcem roku.

Hestercombe Gardens - Odrestaurowany Raj (cz. 1.)

2011-12-15T09:43:00.000-08:00

Hestercombe Gardens było pierwszymi angielskimi ogrodami z prawdziwego zdarzenia, jakie dane mi było zobaczyć. Zlokalizowane niedaleko Taunton w hrabstwie Somerset, znajdowały się stosunkowo blisko mojego ówczesnego miejsca zamieszkania. Pamiętam, jak czekałam, aż skończy się zima żeby tam pojechać. Dojazd abutobusem był fatalny, więc poprosiłam koleżankę, żeby podrzuciła mnie tam samochodem. Jechałyśmy wąską, krętą drogą ze ścianami krzewów po obu stronach - jak w tunelu. GPS doprowadził nas do starej, drewnianej bramy prowadzącej na pastwisko pełne krów. Wbrew pozorom okazało się, że trafiłyśmy we właściwe miejsce. Powrotną drogę pokonałam częściowo pieszo, spory kawałek idąc tym "zielonym tunelem" zupełnie pozbawionym pobocza... Ciągle mnie dziwi nieprzystosowanie tutejszych dróg dla pieszych wędrówek.

Ogrody Hestercombe to pięćdziesiąt akrów jezior, świątyń, kaskad, leśnych ścieżek, formalnych tarasów i zapierających dech w piersiach widoków. Poszczególne jego części reprezentują trzy różne epoki w projektowaniu ogrodów:

Ogród krajobrazowy został założony w latach 50-tych XVIII w. przez artystę i żołnierza Coplestone Warre Bampfylde'a,

Wiktoriański taras i zagajnik powstał w latach 70-tych XIX w. według projektu Henry'ego Hall'a,

Edwardiański ogród parterowy został zaprojektowany w latach 1904-1906 przez Sir Edwin Lutyens i Gertrude Jekyll.

Dzisiaj Hestercombe jest znane jako przykład przeprowadzonej na ogromną skalę renowacji ogrodów, która przyniosła wspaniałe efekty i która trwa do dzisiaj.

HISTORIA

Nazwa Hestercombe pierwszy raz została użyta w 854 r., a pierwsza wzmianka o ogrodach pojawiła się w 1249 r. Przez prawie 500 lat (1391-1872) posiadłość należała do jednego rodu - Warresów. Ostatni męski potomek, sir Francis Warre, wydał swoją córkę Margaret za sir John'a Bampfylde'a, posła na Exeter, w 1718 r. Ich syn, Coplestone Warre Bampfyld, po odziedziczeniu po ojcu posiadłości w 1750 r., zaprojektował i założył ogród krajobrazowy w formie, jaką znamy dzisiaj.

W 1872 r. zmarła ostatnia z rodu Warre, Elizabeth, a w następnym roku Hestercombe zostało nabyte przez Edwarda Portmana, który w istotny sposób przebudował dom oraz stworzył Wiktoriański Taras. Jego wnuk, również Edward, wraz z żoną, zlecili stworzenie formalnego ogrodu Sir Edwinowi Lutyens'owi. W 1944 r. posiadłość została sprzedana The Crown Estate, króra w 1978 r. odsprzedała ją Somerset County Council. Od października 2003 r. ogrody są zarządzane przez Hestercombe Gardens Trust.

ODBUDOWANY RAJ

Formalne ogrody były bardzo zniszczone, kiedy w 1973 r. Somerset Country Council z pomocą Brygady Pożarowej zapoczątkował to, co stało się wkrótce jedną z pierwszych znaczących renowacji ogrodów w UK. Szczęśliwym trafem, kiedy odbudowa się rozpoczęła, w jednej z szuflad w składziku na doniczki odkryto kilka oryginalnych planów nasadzeń roślin narysowanych własnoręcznie przez Gertrude Jekyll. Leżały tam spokojnie czekając na odnalezienie przez prawie 70 lat. Późniejsze poszukiwania zaprowadziły badaczy na Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley, gdzie znaleziono kolejne plany Jekyll zdeponowane tam przez amerykańską architektkę krajobrazu Beatrix Farrand.

W 1995 r. Hestercombe Gardens Project rozpoczął odbudowę Ogrodu Krajobrazowego. Przez poprzednie 30 lat był on traktowany jako prywatny las, a jego XVIII-wieczne zadrzewienia zostały wycięte w 1963 r. ze względu na wartościowe drewno. Jeziora, które były całkowicie zamulone, zostały pogłębione. Wydobyto przy tym 17 tysięcy ton mułu. Oryginalne okna widokowe zostały ponownie otwarte, a budynki odrestaurowane.

W kwietniu 1997 roku ogrody zostały ponownie otwarte dla publiczności, pierwszy raz po 125 latach. Mimo, że najważniejsze elementy ogrodu zostały odbudowane, przewiduje się, że prace będą trwały jeszcze przez wiele lat. Zwiedzający będą mieli okazję śledzić stopniowy powrót ogrodów do ich pełnej XVIII-wiecznej świetności.

Things organized neatly

2011-11-06T14:24:00.000-08:00

THINGS ORGANIZED NEATLY
czyli piękno rzeczy schludnie uporządkowanych

Wszystkie zdjęcia: Things organized neatly

Nowoczesny skwer nad Tamizą

2011-10-25T05:37:00.000-07:00

Muszę przyznać, że portal ArchitekturaKrajobrazu.info rozwija się znakomicie. Szczególnie w październiku opublikowali szereg ciekawych artykułów - np. o Mieście Ptaków, Zielonej Katedrze Notre Dame czy Ogrodzie Zen w patio hotelu.

Ten ostatni projekt przypomniał mi o nowoczesnym skwerze nad Tamizą w centrum Londynu, którego zdjęcia zrobiłam jeszcze wiosną. Jego układ jest również bardzo prosty - plan nasadzeń oparty jest na wydłużonych prostokątach, w których rosną brzozy i niewysokie odmiany dębów uzupełnione strzyżonymi, niskimi żywopłotami bukszpanowymi oraz popularnymi bylinami - żurawkami, szałwią, bodziszkami. Ramę dla całości stanowi piękna nawierzchnia i szklane ściany budynków, które sprawiają, że można się tam poczuć jak w patio właśnie.

Najpiękniejszy ogród warzywny

2011-10-15T13:07:00.000-07:00

Najpiękniejszy jesiennym rankiem jest ogród warzywny moich rodziców. Geometryczne grządki ogrodzone drewnianym płotkiem z trzema bramkami obsadzonymi różami. Rozmieszzenie poszczególnych gatunków planowane jest zimą zgodnie z zasadą płodozmianu, sąsiadujące rośliny dobierane są tak, aby miały na siebie dobry wpływ. Obok warzyw są tu kwiaty, dużo ziół, truskawki i poziomki. Wszystko uprawiane oczywiście organicznie, nawożone za pomocą kompostu oraz nawozów zielonych wysiewanych późnym latem na części grządek, zasadolubne ziółka podsypywane są rozdrobnionymi łupinkami jaj pieczołowicie suszonymi w piecu. O tej porze do pałaszowania została rukola, sałata, kabaczki i resztki poziomek.

Czułam się bardzo dzielna, wstając tak wcześnie żeby zrobić zdjęcia z unoszącą się poranną mgłą. Odsunęłam roletę, żeby wyjrzeć na świat, a tam wyraźnie już zniecierpliwioną Ślicznotka zdawała się mówić: "Wy jeszcze śpicie? Gdzie jest moje śniadanie?"

Wystawa "Picturing Plants: Masterpieces of botanical illustracion" w Londynie

2011-10-04T09:24:00.000-07:00

Człowiek od początku istnienia czerpał korzyści ze świata flory. Z czasem poczuł potrzebę katalogowania tego co użyteczne i tak narodziły się pierwsze ilustracje roślin. Były to wizerunki leczniczych ziół zebrane w herbariach. Wierne, wykonywane z natury, świadczące o coraz większej wiedzy botanicznej ludzi;

Ze wzrostem zainteresowania ogrodnictwem, napływem egzotycznch, rzadkich roślin z nowo odkrywanych rejonów świata, stały się one przedmiotem kolekcjonerskim, który jako stosunkowo nietrwały i mało mobilny wymagał uwiecznienia. Tak powstały florilegia, wykonywane najczęściej w technice miedziorytniczej, już bardziej ozdobne, często kolorowane.

Późniejsze ilustracjie botaniczne można pogrupować według tego wcześnie nakreślonego podziału. Z jednej strony znajdą się te w przewodnikach do oznaczania roślin, przedstawiające kwiaty, korzenie, nasiona, pędy, pokrój roślin, uporządkowane alfabetycznie, według taksonów, pory kwitnienia czy kolorów kwiatów. Z drugiej strony będą wizerunki roślin na opakowanich nasion czy etykietach, którymi opatrzone są sadzonki w celu identyfikacji gatunku oraz jak najatrakcyjniejszym jego zaprazentowaniu potencjalnym nabywcom.

Wszystkie te niuanse zostały przejrzyście pokazane i skomentowane na niedużej wystawie "Picturing Plants: Masterpieces of botanical illustracion" ("Wyobrażenia roślin: Arcydzieła ilustracji botanicznej"), którą można było oglądać w Londynie w Victoria and Albert Museum od lutego do września tego roku. Dwie nieduże sale pomieściły przekrój ilustracji od renesansu do współczesności. Oprócz charakteru historycznego, wystawa miała na celu zwrócenie uwagi na rozwój technik graficznych i designu.

Tak o wystawie piszą jej twórcy:

Od początku istnienia Victoria and Albert Museum gromadzone były ilustracje botaniczne. Obecnie tworzą one ogromną kolekcję, która zawiera wizerunki roślin wykonane w różnych technikach, zarówno renesansowe perełki, jak i współczesne masowo reprodukowane prace.

Muzeum kolekcjonowało ten materiał, gdyż jest on ściśle powiązany z historią designu. Na przykład wczesne herbaria były wykonywane w technice drzeworytniczej, którą stosowano przy wykonywaniu oprawy graficznej książek. Natomiast drukowane i malowane florilegia były używane przez artystów i projektantów takich jak William Morris jako katalogi wzorów.

Wystawa pokazuje, jakim różnym celom służyła ilustracja botaniczna oraz jaki to i zmieniające się technologie miało wpływ na jej styl i treść.

Kwiatowe wróżki Cicely Mary Baker

2011-08-22T05:46:00.000-07:00

Przygoda Cicely Mary Baker (1895-1973) z rysowaniem zaczęła się podobnie jak w wielu innych przypadkach (np. u Gaudiego) - od choroby. Jako dziewczynka cierpiała na epilepsję, przez co całe dnie spędzała w domu rysując i oglądając ilustrowane przez Kate Greenaway i Randolph'a Caldecott'a książki. To tych dwoje artystów oraz malarstwo prerafaelitów wywarło największy wpływ na jej przyszłą twórczość.

Jej plastyczny talent dostrzegł i bardzo wspierał ojciec, sam będący artystą amatorem. Cicely początkowo uczyła się na korespondencyjnym kursie sztuki, później po wygraniu w wieku 16 lat drugiej nagrody w konkursie na plakat w Croydon School of Art, została przyjęta tam jako najmłodsza studentka. W tym samym roku pierwszy raz sprzedała kilka swoich ilustracji, które zostały opublikowane jako pocztówki.

W 1912 roku, kiedy Cicely miała 17 lat, zmarł jej ojciec. Teraz ona wraz z siostrą i matką musiały zająć się utrzymaniem domu. Zacząła więc wysyłać swoje rysunki i wiersze do czasopism i wydawnictw. W 1923 r. sprzedała zbiór 24 ilustracji z krótkimi wierszykami przedstawiających kwiatowe wróżki, które ukazały się dopiero w 1925 r. jako książka "Kwiatowe wróżki lata".

Jej siostra w tym czasie prowadziła w ich domu przedszkole. Jego mali wychowankowie pozowali do portretów wróżek aż do 1940 roku, kiedy przedszkole zostało zamkniętę. Cicely z rozrzewnieniem wspominała ten okres. Jej pracownia była wybudowana w ogrodzie, z którego czerpała rośliny do swoich ilustracji. Kiedy nie znajdowała tam potrzebnego gatunku, brała go z Kew Gardens. Sama projektowała i szyła kostiumy kwiatowych wróżek, które opierały się na kształtach liści i kwiatów ilustrowanej rośliny. Trzymała je w skrzyni w swojej pracowni razem ze skrzydełkami zrobionymi z drucików i gazy. Każdy kostium był niszczony po ukończeniu ilustracji, a jego części były później wykorzystane do stworzenia kolejnego stroju. Tworzyła głównie w tuszu i akwarelach, ale równie biegle posługiwała się farbami olejnymi i spastelami. Zawsze nosiła przy sobie szkicownik, żeby móc uchwycić interesujące twarzyczki dzieci.

Każda pora roku doczekała się swoich kwiatowych wróżek, z czego zimowa część została opublikowana dopiero po śmierci autorki. Oprócz tego pojawiły się "Kwiatowe wróżki ogrodu", "Alfabet kwiatowych wróżek", "Kwiatowe wróżki drzew" oraz liczna ilustrowane książki z piosenkami i wierszykami dla dzieci, książki o tematyce religijnej i pocztówki.

Temat wróżek był bardzo popularny na początku XX w., m.in. za sprawą fotografii przedstawiających wróżki, znanych jako "Cottingley Fairies", wykonanych przez nastoletnich kuzynów Elsie i Frances'a we wsi Cottingley e w 1917 r., nagłośnionych przez artykuł Arthura Conan Doyle'a w The Strand Magazine. Po latach znurzeni zainteresowaniem, młodzi autorzy przyznali się do mistyfikacji.

źródło: Wikipedia.org, lavetrinadimauri.blogspot.com

Chelsea w Londynie

2011-08-18T15:18:00.000-07:00

Nie byłam wprawdzie na Chelsea Flower Show, ale dzielnicę Chelsea w Londynie zwiedziłam. Jest to rejon niegdyś zamieszkany przez wiktoriańską bohemę - artystów, radykałów, malarzy i poetów (na wielu domach widnieją charakterystyczne niebieskie tabliczki upamiętniające znane osobistości, które tam niegdyś mieszkały). Tutaj biło serce ruchu prerafaelitów, tu mieszkał ojciec Virginii Woolf i również tu ona sama umieściła akcję powieści "Noc i dzień". W latach 60-tych na Edith Grove mieszkali Mike Jagger i Keith Richards z The Rolling Stones, a w latach 70-tych na King's Road Malcolm McLaren z Vivienne Westwood prowadzili butik SEX, którego estetyka silnie wpłynęły na ruch punkowy w Anglii. Obecnie Chelsea jest bardzo ekskluzywną dzielnicą, zaludnioną przez bogatych bankierów i gwiazdy filmowe. Na wikipedii można znaleźć pokaźną listę byłych i obecnych rezydentów dzielnicy.

Do tych najbogatszych rezydencji zamieszkałych przez najsławniejszych ludzi oczywiście nie miałam dostępu, ale już sam spacer po "zwykłych" uliczkach dostarczał wielu ogrodniczych wrażeń. Wysmakowane, elaganckie kompozycje przed domami czy raczej kamienicami, zdawały się mówić "jestem bogaty, ale wcale się tym nie chwalę". I jeszcze gdyby nie te zaparkowane na ulicy Porshaki, które utrudniały mi robienie zdjęć, byłoby idealnie.

Rzut ogólny na jedną z uliczek:

Ku ogromnemu zdziwieniu przy głównej ulicy trafiłam na szkółkę ogrodniczą. Najpierw zauważyłam firmowy samochód:

A sam punkt sprzedaży malutki i ciasny, ale pełen uroku:

Jeszcze kilka zdjęć z ulic Chelsea.

Egzotycznie:

Piękna magnolia:

Nieco jak jedna z kamienic na Krzykach we Wrocławiu:

źródło: wikipedia.org

Zielone ściany Hotelu Atheneum w Londynie

2011-08-16T15:36:00.000-07:00

Pamiętam, jak kilka lat temu przeczytałam w "Ogrodach" pierwszy artykuł o zielonych ścianach. Było tam fantastyczne zdjęcie fasady Hotelu Atheneum w Londynie pokrytej bujną roślinnością. Pamiętam, jak marzyłam, żeby zobaczyć tą instalację na żywo. W końcu mi się to udało i to nie raz! Mimo, że już mi trochę spowszedniała, za każdym razem jak jestem w pobliżu, nie mogę się powstrzymać od zrobienia zdjęć. Dzięki temu mogę porównać, jak wertykalny ogród zmienia się w ciągu roku. A ta zmienność w połączeniu z trwałością stanowi o jego wyjątkowości, sile i pięknie.

Po lewej stronie zdjęcia zrobione w maju 2011, po prawej w lipcu 2011

maj:

lipiec:

Zaprojektował go oczywiście Patrick Blanc (ten sam od gdańskiej zielonej ściany w Galerii Przymorze),a pokrywa on 8-piętrowy budynek Hotelu Atheneum. Budynek znajduje się w sąsiedztwie Green Parku, a zieleń fasady ma w zamyśle korespondować z parkową zielenią. Jednak główną ideą projektu było oczywiście stworzenie kolejnej wyspy bioróżnorodności w sercu miasta. Żeby osiągnąć cel, wykorzystano do nasadzeń więcej gatunków roślin niż w jakimkolwiek innym pionowym ogrodzie w Wielkiej Brytanii. Patrick Blanc był podobno podekscytowany możliwością tworzenia w Anglii, gdyż jak twierdził, brytyjski klimat jest do tego najlepszy. Specjalnie wyszukał we wschodniej Azji odpowiednie rośliny, które później rozmnożył w swojej szkółce w południowej Francji. Następnie trafiły one na specjalnie zaprojektowaną, automatycznie nawadnianą konstrukcję na fasadzie Atheneum.

LISTA ROŚLIN.

Londyński projekt Blanc'a stał się tak popularny, że doczekał się swojej strony na facebooku - Living Wall at the Athenaeum.

The Athenaeum Hotel,
116 Piccadilly, Mayfair,
W1J 7BJ London, United Kingdom

Wyróżnienie

2011-08-10T10:51:00.000-07:00

Nie spodziewałam się, że otrzymanie wyróżnienia blogowego może mnie tak ucieszyć, ba, nie spodziewałam się, że kiedykolwiek takie dostanę! A wyróżniła mnie Megi z Drugiej Strony Ogrodu, bloga który regularnie z ogromną przyjemnością czytam. Megi to niesamowicie kreatywna osoba, co przejawia się nie tylko w częstotliwości jej iskrzących humorem notek, ale przede wszystkim w jej pracy (projektuje ogrody) oraz w wystroju domu i sposobie ubierania. Do tego Megi ma duszę społecznika, zielonego rewolucjonisty i edukatora z ogromną wiedzą na temat roślin, czym nieustannie mi imponuje.

Dziękuję Megi!Zasady udziału w zabawie:
- umieścić u siebie plakietkę
- napisać o sobie 7 rzeczy (u mnie jest 5, bo więcej nie mogłam wymyślić)
- wyróżnić 16 blogerów (u mnie 13)

Bardzo mi się podobała "Gala oskarowa" u Megi, więc zrobię podobnie. Blogi podzieliłam na kategorie, jak na Oskarach być powinno. Kolejność blogów w obrębie kategorii przypadkowa.

MODA:
ANIOMATRONIKA - młoda dziewczyna, która z upodobaniem zajmuje się recyklingiem modowym tworząc oryginalny, minimalistyczno-punkowy styl. Przypomina mi czasy sprzed galerii handlowych, w których trzeba było się nakombinować, żeby się ubrać.

BY UCIEC OD CODZIENNOŚCI - najlepszy w sieci motywator. Autorka ciągle udowadnia, że warto podążać za marzeniami, robić to, co się kocha, wykraczać poza ramy. Ma świetny styl, robi cudowne zdjęcia (m.in. reportaże ślubne), a niedługo otwiera w internecie sklep z autorską biżuterią i ubraniami.

PROLETKULT - rzecz o modzie w kinie. Młoda Niemka w filmach i serialach, szczególnie z lat 60-tych, 80-tych i 90-tych, wyszukuje inspiracje modowe. Robi to z niezwykłą dokładnością, oddaniem - po prostu pasją.

THE TERRIER AND LOBSTER - blog prezentujący najlepsze sesje modowe z najlepszych magazynów na świecie. To stamtąd najczęściej podkradam zdjęcia do mojego działu MODA.

OGRODY:
Moje ogrody - profesjonalne opisy roślin z ogrodu właścicielki oraz relacje z wizyt w ogrodach, na targach i wystawach ogrodniczych. Wszystko opatrzone pięknymi zdjęciami.

Ogród Wrocławski - zapiski ogrodowego fascynata, który oprócz roślin lubi podglądać ptaki oraz opisywać ciekawostki przyrodnicze.

GARDEN BYTES FROM THE BIG APPLE - miejskie ogrodniczki z Ameryki. Zupełnie odmienny ogrodniczy świat.

ŻYCIE:
Interior of soul - pani architekt wnętrz, która robi pięne zdjęcia - chaszcze, trawy, pajęczyny, cerkwie, uliczki - oraz pięknie pisze. Zawsze czekam na notki, w których oprócz obrazów są również słowa, wtedy jest najbardziej inspirująco.

Efekt Halo - filozoficzno-praktyczny blog o minimaliźmie. Autorka opisuje swoją drogę do minimalizmu i jako minimalistka, wskazuje swoje inspiracje filozofią wschodu, literaturą obozową i terapią Gestalt. Oprócz tego czysto praktycznie radzi co zrobić, żeby nasze życie było pełne, wartościowe i szczęśliwe.

Bardzofajny.net - rysunek satyryczny w najlepszym gatunku. Komentarz rzeczywistości inteligentny, trafny i w dobrym guście.

ZDJĘCIA:
THE CURIOUS EYE - czyli rzeczy, które sprawiaj, że mówimy "Mmmm..". Dziwny, estetycznie ciekawy świat pchlich targów, książek, wystaw, warsztatów i ulic. Istna kunstkamera.

THIS IS NOT PORN - blog z nietypowymi zdjęciami znanych ludzi. Na przykład Alice Cooper z Salvadorem Dali, Charlie Chaplin z Albertem Einsteinem czy Benny Hill z Michaelem Jacksonem.

Z POTRZEBY PIĘKNA - cudne zdjęcia wnętrz, aranżacji, ogrodowych kącików. Serce od nich rośnie i gust się kształtuje. Autorka niedawno założyła sklep, w których można kupić piękne przedmioty np. ze Skandynawii.

O mnie:
1. Wbrew temu, co sugeruje tytuł bloga, rzadko chodzę na obcasach i nie mam ani jednej pary ogrodniczek. To tylko gra słów, która zapowiada treść bloga - że więcej tu o inspiracjach grodniczo-roślinnych niż o samym ogrodnictwie.
2. Mój nick saturejka oznacza cząber (Satureja L.) po czesku. Sentyment do tej rośliny pozostał mi po pisaniu pracy magisterskiej. Do dzisiaj suszone ziele cząbru ogrodowego jest moją ulubioną przyprawą do wszystkiego.
3. Myślę, że ogrodnikiem zostałam przez moich rodziców, którzy od dziecka zabierali mnie na działkę i na różne wyprawy w zielone, przez literaturę - Kochanowskiego, Reja i Reymonta oraz z przyczyn filozoficznych, przez Woltera i jego ostatnie zdanie w "Kandydzie": "Trzeba uprawiać swój ogródek" ;-)
4. Przez dwa lata pracowałam jako ogrodkik w jednym z publicznych ogrodów we Wrocławiu, od pół roku mam przerwę, mieszkam w Anglii i oglądam, oglądam, oglądam..:-)
5. Mimo, że jestem w Anglii, nie byłam w tym roku na Cherlsea Flower Show, za późno się zabrałam za kupowanie biletów i już nie było ich w sprzedaży. Wybieram się w przyszłym roku.

Dunster - zamek, kościół i ogrody (03.04.2011)

2011-05-04T12:08:00.000-07:00

W odległości 3 mil od Minehead, wtulona między dwa wzgórza leży średniowieczna wieś Dunster. Na jednym ze wzgórz stoi wieża widokowa, na drugim okazały zamek. Wybudowany w XI-tym wieku przez 600 lat był siedzibą rodu Luttrellów, a obecnie należy do fundacji National Trust i jest udostępniony dla zwiedzających.

W przewodnikach można znaleźć informacje, że wzgórze zamkowe pokrywają ogrody. Jest południowy taras z ciepłolubną roślinnością, patio. Dołem płynie strumień, wzdłuż którego przez parkową część biegnie szlak spacerowy do starego młyna. Na szczycie wzgórza są punkty widoko na trawniki do gry w polo i krajobraz parku narodowego Exmoor.

I w zasadzie wszystko zgadza się z opisem, ja jednak poczułam się trochę rozczarowana. Ze starych murów zamku pozostała tylko brama, reszta została później przebudowana. Na szczęście wnętrza, mimo że również dość "nowe" (przebudowane i wyposażone w stylu wiktoriańskim w XIX w.), zrobiły na mnie lepsze wrażenie. Ciekawie było zobaczyć jak na Wyspach w czasie, kiedy u nas królowała secesja, wyglądał wystrój wnętrz. Niestety ogrody rozczarowały mnie najbardziej. Spodziewałam się dużo większego terenu i chociaż niewielkiego ogródka formalnego, a zastałam ni mniej ni więcej niż to, co było opisane w przewodnikach.

Brama, jeden z najstarszych, XIII-wiecznych elementów

Zamek

Piękne ciemierniki

Patio przy południowym tarasie

Południowy taras z fontanną w kształcie łabędzia

Niesamowita waza z naparstnicami, (wstydliwie?) ukryta za balustradą klatki schodowej

Szczyt wzgórza z widokiem na park narodowy Exmoor

Ogrody wzgórza zamkowego

Na szczęście moją potrzebę zobaczenia formalnego ogrodu zaspokoiłam niedługo i niedaleko potem. Kilkaset metrów od zamku, przy gotyckim kościele znaleźliśmy mały, niegdyś przyklasztorny ogród otoczony czerwonym murem. Prostokątne grządki nie były może pedantycznie wypielone, szczegółowo zaprojektowane i może nieco przypominały groby, ale mi się i tak bardzo podobało.

Na koniec długiego spaceru, zmarznięci (wtedy był początek kwietnia), poszliśmy do kawiarni. A tam wśród szerokiego wyboru herbat była harbata narcyzowa. Jak mogłam jej nie spróbować? W smaku przypominała hebatkę z fiołka trójbarwnego, była tylko nieco mniej ostra. Powiedziałabym, że przysmak tylko dla koneserów, ale z każdą filiżanką smakowała mi bardziej.

Surowa wieś w sesji "Living Green" Stevena Meisel'a

2011-04-12T13:14:00.000-07:00

Uwielbiam polski folklor. Kolorowe stroje ludowe, wycinanki, pisanki, palmy wielkanocne, pająki wieszane pod sufitem, hafty. Lubię też ich nowoczesne wersje, wykorzystanie ludowych motywów we współczesnym designie, w modzie, w dodatkach.

Jednak wczesną wiosną bardziej pasują mi inne wiejskie obrazy - stonowane, mniej kolorowe, nieco surowe. Takie, jakie zobaczyłam w filmie "Biała wstążka". Obraz w wymowie pesymistyczny, ale zdjęcia były rewelacyjne - Czarnobiałe kadry z niemieckiej protestanckiej wsi początku XX w.

Tamte klimaty przypomniała mi sesja zdjęciowa "Living Green" Stevena Meisel'a dla Vogue Italia. Modelki, które w niej wystąpiły to: Eden Clark, Kamila Filipcikova, Toni Garrn, Agnete Hegelund, Karlie Kloss, Paul Pavlovska.

zdjęcia: The Terrier and Lobster, livejournal.com

LIVING GREEN - Country style, a fresh look at spring

GET THE LOOK: załóż koszulę z kołnierzykiem i zapnij go pod szyją, na to sukienkię, fartuszek i jeszcze spódnicę z gumką. Buty koniecznie mocne, wyraziste, połączone z gubą, wełnianą skarpetą. Na głowę włóż chustkę albo czepek, do ręki weź jajka, jabłka albo koguta. Zaszalej z fakturą - im więcej wzorów, tym lepiej. Za to uważaj z kolorami - wybieraj pastele albo oglądaj się tylko na czarnobiałych fotografiach.

Książka miesiąca: "Golden Harwest" Andrew Tompsett

2011-04-10T09:04:00.000-07:00

To dzięki tej książce dowiedziałam się, jakie znaczenie mają narcyzy w Anglii i dlaczego jest ich tutaj tak dużo. Uwielbiam takie perełki, szczególnie jak trafiam na nie w momencie, kiedy dany temat chodzi mi po głowie. Podświadome przyciąganie przedmiotów martwych ;-)

Okazuje się, że historia uprawy narcyzów w Zachodniej Anglii jest bardzo długa - na Wyspach Scilly sięga XIX w. Mimo, że Wielka Brytania importuje kwiaty z całego świata, brytyjska produkcja narcyzów stanowi aż jedną piątą światowej. Kornwalia i Wyspy Scilly są jednymi z najlepszych miejsc na świecie do uprawy tych kwiatów. Unikalne położenie i klimat tych regionów zapewniają idealne warunki do rozwoju wszystkich rodzajów narcyzów. Z tamtąd pochodzi też najwięcej nowych odmian i najwięcej udogodnień technicznych w uprawie.

Pomysł na handel wczesnymi ciętymi narcyzami pojawił się na Wyspach Scilly w drugiej połowie XIX w., kiedy podupadał tradycyjny drewniany przemysł stoczniowy, a handel wczesnymi ziemniakami przestawał wytrzymywać konkurencję z Wyspami Channel. Legenda głosi, że wczesnym styczniowym rankiem 1870 r. rolnik z Wysp Scilly William Trevellick wyszedł przed swój dom i zachwycił się widokiem rozkwitających właśnie w obejściu narcyzów. Nie jeden raz słyszał, że w jego regionie kwiaty te zakwitają najwcześniej z całej Wielkiej Brytanii.

Postanowił zrobić eksperyment - zebrał wiązanki kilku rosnących u niego odmian narcyzów: "Scilly White", "Soleil d'Or", "Glorisus" i staroangielskie narcyzy. Zapakował je do pudła po kapeluszach, obwiązał sznurkiem i zaniósł na statek handlowy płynący do Londynu. Dwa tygodnie później otrzymał zapłatę - siedem szylingów i sześć pensów.

Zapotrzebowanie na kwiaty zimą i wczesną wiosną okazało się ogromne. Trevellich razem z kilkoma sąsiadami zaczął zbierać półdzikie narcyzy i wysyłać je regularnie do Londynu. Zaczęli je uprawiać i przez dwa lata działali na własną rękę wykorzystując swoje środki i miejscowe odmiany. Ich sukcesy zostały zauważone przez Thomasa Algernona Dorrien-Smith'a. Dostrzegł on ogromny potencjał tej uprawy i postanowił w nią zainwestować. Odwiedził Holandię, Belgię i Wyspy Channel, gdzie kupił cebule narcyzów w 190 odmianach, na które wydał 10 000 funtów. Przywiózł również informacje dotyczące uprawy, m.in. propagował ogradzanie pól żywopłotami, które chroniły od wiatrów. Razem z lokalnymi rolnikami rozpoczął uprawę i eksport narcyzów na dużą skalę. Przy okazji stworzył zapotrzebowanie na drewniane skrzynki do transportu kwiatów u miejscowych stolarzy.

Autor książki - Andrew Tompsett

William Trevellick na swoim polu narcyzów oraz z żoną, rodziną i zbieraczami ok. 1900 r.

Narcissus cyclamineus i narcyz biały 'Narcissus poeticus'

Zbiór narcyzów w Halvose Farm, Manaccan, 2003

Część klasyfikacji narcyzów według RHS

Niezwykłe są też okoliczności, w jakich nabyłam tą książkę. Na murze otaczaącym jeden z uroczych domów w Mainhead jest wyrysowany na kartonie napis BOOK SALE, pod nim półka z książkami przykryta kawałkiem grubej, sztywnej folii, a obok wylot rury pcv opatrzony napisem, że tutaj należy uiścić opłatę w wysokości 1Ł za egzemplarz. Zawsze mijałam tą podwórkową wyprzedaż nie zaglądając podspód folii, ale ostatnio ciekawość zwyciężyła. Okazało się, że są tam różne poradniki, albumy, książki kucharskie i już nawet w ręku miałam gruby tom jakiejś ogrodniczej książki, kiedy w oko wpadła mi ta żółta okładka. Pomyślałam, że przedstawia pole rzepaku i że jest to pewnie podręcznik do rolnictwa. Ale kiedy przyjrzałam się zdjęciu, zobaczyłam, że przedstawia ogromne pole narcyzów. Stwierdziłam, że jest to na tyle intrygujące, że muszę mieć tą książkę. Wyłuskałam 1Ł z portfela, wrzuciłam do wylolu rury. Po krótkiej drodze moneta wypadła gdzieś po drugiej stronie muru, brzęknęła uderzając o inne monety. Widać wyprzedaż cieszy się powodzeniem.

Anglia cała w narcyzach

2011-03-31T14:44:00.000-07:00

Od drugiej połowy lutego do teraz (a końca jeszcze nie widać!) Anglia rozkwita narcyzami. W pojemnikach, ogródkach, w parkach, wzdłuż dróg zakwitają łany żółtych, białych i białożółtych kwiatów. Jest to przepiękny widok, którego nie spodziewałam się tu zobaczyć. Ale jak się później okazało - niesłusznie. Okazuje się, że Wielka Brytania jest światowym potentatem w produkcji ciętych narcyzów oraz rozmnażaniu ich bulw, a tradycja ta sięga początków XX w. w Kornwalii.

Narcyzy w Mainhead - południowo zachodnia Anglia

Narcyzy w Londynie w Hyde Parku

W pojemnikach

W wiszących koszach

Ilustrowana książka miesiąca: GRUNDREZEPT ZUR GARTENFREUDE

2011-03-06T12:45:00.000-08:00

Przyznam, że kupiłam tą książkę w internetowym antykwariacie ze względu na piękną oprawę graficzną. Okazała się być niesamowicie solidnym, obszernym i wszechstronnym poradnikiem ogrodniczym. Od lat 30-tych tak niewiele się zmieniło, że wydaje się, że spokojnie można korzystać z niego również teraz.

Ale skupmy się na na stronie wizualnej. Czy nie jest wspaniała?

Urocze małe grafiki

Polaroidowe ogrody z dzieciństwa

2011-02-11T10:35:00.001-08:00

Kiedy byłam małą dziewczynką, do przyrody miałam stosunek jak mała indianka - użytkowy i magiczny. Pospolicie rosnące na podwórku rośliny miały swoje określone funkcje: z kwiatostanów babki i owoców niecierpka się strzelało, na źdźbłach trawy się grało, a przy pomocy ich puszystych wiech grało się w "kogucik czy kurka", z płatków bodziszków robiło się fioletowe pazurki, z nosków klonu rogi nosorożca, na czapeczkach od żołędzi się gwizdało, dmuchawce się zdmuchiwało, a czterolistna koniczyna przynosiła szczęście. Całą masę roślin się zjadało - kwiaty koniczyny i jabłoni, "boże chlebki" czyli owoce ślazu zaniedbanego, kwaskawe trójkąty tasznika. Oprócz tego dzikie owoce - kwaśne śliwki, cierpkie tarniny czy usmażone przez mamę w naleśnikowym cieście kwiaty akacji lub czarnego bzu.

Wszystkie rośliny były po to, żeby z nich korzystać, wyciągać ręce i brać. Przewodnikiem po tym świecie byli rodzice, których wiedza w naturalny sposób przesiąkała do mojej podświadomości. Wilcze jagody i kąkole są trujące, jak stłukę kolano, muszę przyłóżyć do niego liść babki, młode szczawiowe listki mogę jeść, ale nie za dużo.

Takie wspomnienia wywołała we mnie ta bezpretensjonalna polaroidowa sesja zdjęciowa z Kirsten Dunst dla marki "Band of Outsiders" zrobiona w ogrodzie botanicznym Huntington w Pasadenie w Kaliforni.

zdjęcia: fashiongonerogue.com

Więcej zdjęć: fashiongonerogue.com

Pierwsze pąki

2011-01-31T03:04:00.000-08:00

Są czasopisma, które lubię czytać oraz takie, które lubię pooglądać. Stosunkowo ubogą treść "Werandy Country" rekompensują przepiękne zdjęcia. Raz na jakiś czas dla poprawy humoru lekką ręką wydaję 10 zł i potem grzeję się przy cieple wysmakowanych fotografii.

W lutowo-marcowym numerze prawdziwy powiew świeżości w fotoreportażu "Pierwsze pąki"

Kwiatki św. Franciszka według Wyspiańskiego

2011-01-28T05:28:00.000-08:00

Szkice roślin, które Stanisław Wyspiański stworzył w latach 1896-97 posłużyły mu do wykonania niezwykłych dekoracji w kościele św. Franciszka w Krakowie. Kwiatowymi motywami udekorował on prezbiterium, transept oraz witraże. Nie obyło się oczywiście bez problemów. Zaproponowany przez Wyspiańskiego witraż przedstawiający św. Salomeę został zrealizowany tylko w części. Kwiatowe ornamenty zostały zaakceptowane przez władze kościelne, ale samą postać mniszki zastąpiono projektem Władysława Rossowskiego. Dopiero po śmierci Wyspiańskiego pojawił się w kościele witrzaż dokładnie według kartonów twórcy.
Również nie wszyscy krakowianie byli zachwyceni nowym wystrojem kościoła. Uważali, że jest zbyt prosty i za dużo w nim roślin. Wyspiański tłumaczył, że św. Franciszek upodobał sobie naturę, a skromność była jego główną cechą.

Zdjęcia: franciszkanska.pl

zdjęcia: bialczynski.wordpress.com

Najsłynniejszy witraż Wyspiańskiego

zdjęcia: szkieuka.blogspot.com

źródła: pascal.pl, wikipedia.org, zwiedzanie-krakowa.com

"Zielnik" Stanisława Wyspańskiego

2011-01-25T04:56:00.000-08:00

Staś Wyspiański już jako mały chłopiec lubił chwasty. We wspomnieniach jego kuzyna Zenona Parvi zachowała się wspólna wyprawa po kwiaty do przyozdobienia pracowni ojca-rzeźbiarza. Staś rwał wtedy "osty, kąkole, jakieś kłujące o dziwacznych liściach zielska, ogromne trawy puszaste, pokrzywy i głóg, wszystko co tylko rosło w rowach przydrożnych lub na brzegu Wisły". Po kilku dniach jak zielska uschły i przybrały jeszcze dziwaczniejsze kształty, Staś zachwycał się nimi jeszcze bardziej i z zapałem rysował.

Do szkicowania roślin wrócił w wieku 27 lat - w bardziej systematyczny i dokładny sposób. Pracował w tym czasie nad polichromiami i projektami witraży dla Bazyliki św. Franciszka w Krakowie, w których pojawiały się motywy polskich kwiatów. Ponadto jego podupadłe w Paryżu zdrowie wymagało spokoju i łagodnego lekarstwa duchowego, jak sam to określał. Spędzał więc całe dnie wiosny i lata 1896 r. i wiosny 1987 r. na Bielanach, nad Wisłą, w olokicach Kalwarii, w krakowskim ogrodzie botanicznym - rysując.

Zachwycał się: "Malwy, dziewanny - co to za cudowne rośliny. Jakie to strzeliste kwiatów pędy, jakie to żywe, rozumne kwiaty. Najbujniejsze tych kwiatów krzaki powyrywałem z łąk i skał pod Bielanami i snop cały przyniosłem do siebie, że mji ustawiony na stole sięga warkoczami do pułapu i ocienia wszystko wokół. Jak ja lubię wśród tych kwiatów siedzieć."

Portretowanym przez siebie roślinom nadawał nowe wymyślone przez siebie nazwy (np. trzewiczki Matki Boskiej, albo wilcze łyko), lub odszukiwał nazwy ludowe, podkrakowskie. Szkice opatrywał opisami, czasami podkolorowywał kwiaty.

Wyspiański patrzył na rośliny jak na źródło motywów i inspiracji. W liście do przyjaciela Rydla pisał: "Tymczasem wycieczki na Bielany, nad Wisłę, na łąki po kwiaty i stylizowanie tychże, i od razu zastosowywanie do lamp, świeczników, kolumn, słupów, pasów, fryzów ścian", więc oglądając dziś powstały wtedy "Zielnik" nie można zapomnieć, że nie wyszedł spod palców botanika, ale secesyjnego artysty.

Nie wszystkie z 60 kartek taniego, pożółkłego papieru w rozmiarze 210 x 170 mm ze szkicami polnych roślin zachowały się do dzisiaj. Za życia artysty nie wydano "Zielnika" - jedni twierdzą, że Wyspiański nie chciał wystawiać na widok publiczny tej "osobistej przygody", inni uważają, że mimo chęci wydania rysunków jako księgi motywów zdobnicznych, po prostu się nie udało.

Dzisiaj możemy oglądać "Zielnik" na wystawach i w katalogach wystaw. Oraz - oczywiście - w internecie.

źródło: malarze.com, wyspianski.mnw.art.pl

Natanson W.: Stanisław Wyspiański Próba nowego spojrzenia. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1965

Kraspedia dla minimalisty

2011-01-21T05:13:00.000-08:00

Minimalizm jest silnym trendem obecnym w modzie i designie od dłuższego czasu. Jednak dopiero niedawno zostałam uświadomiona (polecam lekturę bloga Efekt Halo), że nie dotyczy on tylko kwestii estetycznych, ale jest całą filozofią życiową.

Jedną z zasad minimalizmu jest używanie rzeczy, które dzięki łączeniu w sobie różnych funkcji mogą zastąpić kilka innych. Ważna jest wysoka jakość, trwałość i możliwa prostota obsługi.

Dlatego przyszło mi do głowy, że kwiatem ciętym idealnym dla minimalistów jest Kraspedia kulista (Craspedia globosa). Jej żółte kwiatostany o ciekawej strukturze osadzone są na sztywnej łodydze, która pozbawiona wody zamiast więdnąć zasusza się. A piękny kanarkowy kolor zamiast blaknąć, zostaje utrwalony.

Mamy więc prostą formę, ładną, intensywną barwę i do tego niemal całkowitą bezobsługowość. Więc jeśli minimaliści w ogóle uznają takie rozpraszacze jak kwiaty cięte, to Kraspedia jest dla nich stworzona.

zdjęcie: etsy.com

zdjęcie: etsy.com

zdjęcie: thecuriouseye.blogspot.com

zdjęcie: rubypr.com/blog

Wiosenna botaniczna kolekcja H&M HOME

2011-01-13T15:28:00.000-08:00

Jeśli jakiś motyw, wzór pojawia się w kilku miejscach w tym samym czasie, możemy już mówić o trendzie lub mikro trendzie. Zgodnie z tą zasadą ogłaszam mikro trend na wzory botaniczne na sezon wiosna/lato 2011. Po przepięknej kolekcji ubrań Stelli McCartney i nieco mniej udanej moim zdaniem Caroliny Herrery przyszedł czas na kolekcję HOME marki H&M. A jeśli jedna sieciówka coś podchwyciła, może się tego pojawić więcej...

Pierwsze przebłyski wiosennego asortymentu do dekoracji wnętrz w H&M zauważyłam na facebookowym profilu marki, ale dopiero wpis na blogu Z Potrzeby Piękna zachęcił mnie, żeby przyjrzeć się temu bliżej.

Zdjęcia: homeshoppingspy.wordpress.com, a-mad-tea-party-with-alis.blogspot.com, belledelapresse.blogspot.com, homevoyeurs.com

A tak to wygląda "na żywo"

Niestety nie zapowiada się, żeby te wzory miały przeniknąć do ubrań

Muszę przyznać, że trochę się cieszę, że te artykuły są niedostępne w Polsce, bo od razu musiałabym kupić wszystko.

Innowacyjne fotografie Karl'a Blossfeldt'a

2011-01-13T05:46:00.000-08:00

Tylko z pozoru są to proste, czarno-białe zdjęcia przedstawiające fragmenty roślin. Tak na prawdę mają w sobie taką siłę wyrazu i elegancję, że od zwykłej dokumentacji botanicznej dzielą je lata świetlne. Wyraźnie widać, że to kryterium piękna, niezwykłej struktury, plastyczności i symetrii działało przy doborze fotografowanych obiektów.

Zdjęcia: www.esacademic.com, www.etsy.com, gelorobinson.com, dig.henryart.org

Kim był autor tych zdjęć?

Karl Blossfeldt (1865-1932) był niemieckim rzeźbiarzem i wykładowcą. W wieku 16 lat został praktykantem w odlewni artystycznych form metalu w Mägdesprung, później studiował sztukę w Institute of Royal Arts and Museum w Berlinie.

Fotografia nie była więc jego głównym artystycznym zajęciem, a przygodę z nią zapoczątkowała znajomość z Moritz'em Meurer'em w latach 1892-1896. Meurer był nauczycielem rysunku, który co roku odbywał podróże do Włoch w celu robienia szkiców renesansowych ornamentów, reliefów, intarsji i rośliny. Rysunki te wydał w dwóch tomach, które miały służyć studentom sztuki. Jego prace na tyle się spodobały, że zaproponowano mu własne zajęcia ze studiów z natury, do których musiał skompletować materiał botaniczny. W 1892 r. do współpracy jako modelarza zaprosił Karla Blossfeldt'a. Ten się zgodził pojechać z nim do Włoch, jednak zamiast modeli wykonał zdjęcia fragmentów roślin za pomocą wymyślonego przez siebie aparatu umożliwiającego 30-krotne powiększenie fotografowanego obiektu. Oboje z Meurerem podczas tych wypraw odnajdowali w przyrodzie źródła inspiracji form pojawiających się w sztuce i architekturze. Fotografie Blossfeldt'a zostały dołączone do kolejnej wydanej przez Meurer'a książki.

Od tamtego czasu Blossfeldt kontynuował robienie zdjęć roślin za pomocą swojego wynalazku. Służyły mu one jako pomoc naukowa podczas zajęć z rzeźby. Mówił: "Roślina nigdy nie popadnie w jałowy funkcjonalizm; jej kształty są zgodne z logiką i użytecznością, ale jej pierwotna siła dąży do uzyskania najwyższej artystycznej formy".

Pierwszej wystawy swoich zdjęć doczekał się dopiero w 1926 r. w Nierendorf Gallery w Berlinie, a pierwszej publikacji dwa lata później, gdy miał już 63 lata. Album jego fotografii "Urformen der Kunst" szybko stał się bestsellerem i uczynił go sławnym niemal z dnia na dzień.

Współcześni mu ludzie byli oczarowani abstrakcyjnymi kształtami i strukturami w przyrodzie. Blossfeldt pokazał, że stanowią one podstawę form pojawiających się w sztuce, architekturze i sztuce użytkowej. Z czasem jego zdjęcia zostały uznane za zapowiedź niemieckiego ruchu artystycznego "Neue Sachlichkeit", który pojawił się na przełomie lat 20-tych i 30-tych XX w. i który stał w opozycji do ekspresjonizmu i abstrakcjonizmu.

Do dzisiaj jego prace nie straciły na aktualności. Jego książka jest uważana za jedną z najbardziej przełomowych dzieł o fotografii w XX w. i jako taka została przedstawiona w "The Book of 101 Books".

Źródła: www.soulcatcherstudio.com, www.blossfeldt.info, www.wikipedia.org

Zdjęcia: www.esacademic.com, www.etsy.com, gelorobinson.com, dig.henryart.org

Zielony grudzień w Anglii

2011-01-06T17:03:00.000-08:00

Mogę mówić o szczęściu, gdyż udało mi się dojechać do Anglii tydzień przed strasznymi śnieżycami, które później na kilka dni sparaliżowały kraj. Dzięki temu mogłam zobaczyć zielone oblicze Wielkiej Brytanii. W Polsce bezśnieżny grudzień wygląda raczej smutno, tam zaś wszystko wydaje się świeże, żywe, a czasami nawet kwitnące. To zasługa wielu zimozielonych gatunków i - nie ukrywajmy - cieplejszego klimatu.

Czasami bywało bardzo egzotycznie

Moje ulubione zdjęcie, zestawienie niezwykle dramatyczne

Rzut oka do wnętrza ogrodu

Stare drzewa obrośnięte bluszczem widziałam w kilku miejscach

Bardzo wypielęgnowany park, piękne zestawienie kształtów i kolorów

W dalszej części parku bardziej dziko

Kolejny park, tym razem o bardzo uporządkowanej formie, uwagę od razu przyciąga zielony, niesamowicie zadbany trawnik

Urocza wiosenna kompozycja, tym razem już pod śniegiem

Ze wszystkich ogrodowych ozdób te ceramiczne grzybki podobały mi się najbardziej

Cały zwierzyniec

Śliczne cyklameny i miska z wodą (lodem?) dla psa zachęcają do wynajęcia pokoju w pensjonacie

A potem spadł śnieg...

Windows shopping w południowo-zachodniej Anglii

2011-01-06T04:11:00.000-08:00

Pod koniec grudnia przytrafiła mi się okazja wyjazdu na trzy tygodnie do południowo-zachodniej Anglii na zasadzie Work & Travel. Skorzystałam z niej skwapliwie, tym chętniej, że to miała być moja pierwsza wizyta w kraju słynącym ze wspaniałych ogrodów znanych mi m.in. z relacji na Ogrodowisku.

Mimo, że grudzień nie jest najlepszym czasem na podziwianie roślin, to i tak tamtejsza przyroda oszołomiła mnie swoim bogactwem, a zieleń miejska i ogrody zachwyciły mnie starannym wypielęgnowaniem. Ogromu radości dostarczyło mi również, jak na prawdziwą kobietę przystało, zaglądanie do różnych sklepów i sklepików. Nie można mieć wszystkiego, ale przecież już nawet samo patrzenie na te skarby jest niezwykle przyjemne:

Trochę wiosny w środku zimy

Czy to plotkarska gazeta ogrodnicza?

Urocze pieczątki z motywami roślinnymi

W takich kaloszach można zadać szyku nie tylko w ogrodzie

Wieszak na płaszcze, ręczniki lub narzędzia

Efektowne secesyjne osłonki na donice

Wspaniałe książki spod znaku National Trust

Kubków nigdy za dużo

Zdjęcie kiepskiej jakości, ale te różowe, skórzane rękawiczki ogrodnicze cudowne

W następnym poście pokażę trochę "zielonych" zdjęć.

Miedzioryty Adama Półtoraka

2010-12-10T01:37:00.000-08:00

Nie tylko starzy mistrzowie są godni uwagi jeżeli chodzi o ilustrację botaniczną. Współcześnie i to do tego w Polsce mamy znakomitego Adama Półtoraka. Absolewnt Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu na kierunku malarstwo, specjalizujący się w miedziorycie miłośnik przyrody. Jego kolekcja grafik z cyklu Herbarium i Ziołowa Kuchnia to zbiór przepięknej urody wizerunków roślin, które tworzą swoisty zielnik. Równie wdzięcznie prezentuje się seria Ptaki.

Zetknęłam się z twórczością pana Półtoraka podczas Jarmarku Ekologicznego we Wrocławiu, na którym kupiłam 4 pocztówki z wizerunkami krzewów i drzew. Śledząc kalendarium na stronie autora można zobaczyć, że ze swoimi pracami podróżuje po Polsce - np. w marcu miał wystawę prac swoich i żony w Małej Galerii BWA w Pile, a od dziś do 23. grudnia jest w Poznaniu na Starym Rynku na Betlejem Poznańskim. Można więc wybrać się do Poznania i nabyć piękny prezent świąteczny dla miłośnika roślin.

Skany pocztówek:

Aronia melanocarpa

Weißdorn (Crataegus spec.)

Tilia cordata

Hagebutte (Rosa canina)

Więcej grafik tutaj i tutaj.Tutaj w sklepie internetowym można kupić oryginalne barwione miedzioryty.

Strona internetowa: adampoltorak.com

Barokowy ogród pod śniegiem

2010-12-09T05:28:00.000-08:00

Jeśli ktoś nie jest przekonany do formalnych ogrodów, powinien konieczniecznie zobaczyć przynajmniej jeden z nich zimą. Pod śniegiem wyglądają przepięknie.

Choćby ten malutki Ogród Barokowy przy Muzeum Miejskim Wrocławia. Czyż nie uroczy?
Zdjęcia są ze stycznia, tegoroczny grudniowy śnieg nie jest już taki malowniczy, gdyż napadało go stanowczo zbyt dużo.

Widok z góry

Jeszcze piękniej w białym puchu wygląda ogród The Abbey House Gardens. Zachęcam do klikania!

Kwiaty Hansa Memlinga

2010-12-07T06:12:00.000-08:00

W średniowieczu symbolika w malarstwie była niezwyle rozwinięta. Był to czytelny dla wszyskich kod, za pomocą którego malarze porozumiewali się z odbiorcami. Może dlatego było to wówczas takie popularne, że niewielu ludzi umiało czytać? Msze odprawiane były po łacinie, a przecież prosty lud łaciny nie znał. Dlatego tak ważne było malarstwo sakralne. Za pomocą niego można było upomnieć, przestraszyć i zmusić, żeby ludzie poczuli bojaźń Bożą. Albo pokrzepić, wypełnić ich serca nadzieją i wiarą w zbawienie.

Na obrazach nie było przypadkowych elementów, każdy drobny przedmiot czy roślina miały swoje znaczenie. Dzisiaj jest to mało czytelne, a my oglądając dawne dzieła skupiamy się jedynie na kunszcie wykonania. Ja sama na tropie botanicznych elementów najpierw ulegam zachwytowi nad dokładnością przedstawień, a dopiero potem szukam ukrytych w nich znaczeń.

"Sąd Ostateczny" Hans Memling (1467-1471)

Po prawej (lewej dla patrzących) stronie ołtarza, tam gdzie dusze które dostąpiły zbawienia wchodzą na kryształowe schody, u ich podnóża rozpościera się łąka kwietna. Widać tu kwiaty wiosenne i wczesnego lata, w większości o walorach leczniczych, które stanowią alegorie przymiotów, które powinni posiadać zbawieni:

fiołek - pokora i życie ascetyczne
stokrotka - skromność
fioletowy orlik - cierpienie i pokutujący
pomarańczowa lilia - przelana krew męczeńska

Oprócz nich można jeszcze zauważyć mniszka lekarskiego i mak.

Biała lilia (po prawej stronie głowy Jezusa) stanowi symbol Zwiastowania, ale tutaj oznacza błogosławieństwo, dobre uczynki, nagrodę.

Na samej górze ołtarza nad grupą zbawionych wchodzących do bram niebios widać anioła sypiącego kwiaty. Symbolizuje to Ducha Świętego, a kwiaty oznaczają rozlewanie 7 darów - bojaźni bożej, pobożności, siły, rady, wiedzy, roztropności, mądrości. W ołtarzu Memlinga widać 7 gatunków kwiatów, najliczniejsze są czerwone goździki - symbol miłości i ognia. Inne kwiaty to w większości te, które widać pod stopami zbawionych - fiołek, orlik, stokrotka, koniczyna.

źródła: Muzeum Narodowe w Gdańsku, Polski w Dwunastce, Michał Walicki "Hans Memling - Sąd Ostateczny"

Szlachetna biel z Urban Gardens

2010-12-02T04:12:00.000-08:00

Przepiękny śnieg mamy tej zimy. Po pierwszym brudnym, zanieczyszczonym, niosącym (podobno) pełno zarazków, spadł drugi, przecudnie sypki i czyściutki. Biały kolor uspokoił krajobraz, wyciszył dysonanse kolorystyczne miasta.

Biały jest szlachetny i pasuje do wszystkiego. Dlatego właśnie w tym kolorze dobrze wyglądają przedziwne formy ceramiczne. Tak jak te wspaniałe donice "pożyczone" z Urban Gardens.

Moimi faworytami są dziecięce główki, papierowa forma do babeczki i ludziki do oznaczania toalet.

Ogród na dachu Centrum Nauki Kopernik

2010-12-01T03:06:00.000-08:00

W ubiegłym miesiącu głośno było o otwarciu nowej siedziby Centrum Nauki Kopernik w Warszawie, nowoczesnej "instytucji ukazującej związek nauki z kulturą i codziennością", miejsca w którym "zwiedzający mogą poznać prawa nauki poprzez samodzielne przeprowadzanie doświadczeń na instalacjach interaktywnych". Nowoczesny budynek zaprojektowany przez młodych architektów z pracowni RAr-2 Laboratorium Architektury Gilner + Kubec z Rudy Śląskiej powstał w centrum Warszawy, nad samą Wisłą, nad tunelem Wisłostrady. Jednym z założeń projektu było wpisanie go w otaczający krajobraz.

Dlatego ważnym elementem projektu był otaczający budynek Park Odkrywców i ogród na dachu. Oba elementy mają nawiązywać do krajobrazu wiślanego. Teren parku ma być lekko pofalowany, z oczkami wodnymi, łąkami i zagajnikami leśnymi. Główne skrzypce mają tam grać jednak nie rośliny, tylko rzeźby kinetyczne, plenerowa galeria sztuki, ścianka wspinaczkowa oraz scena koncertowa na wodzie.

Ogród na dachu zapowiada się przy tym dużo spokojniej. Zaprojektowany został tak, aby siatka ścieżek przypominała wzory rzeźbione w glebie podczas erozji. Tworzą one miękkie linie, dzielące przestrzeń na nieregularne, podniesione rabaty obsadzone roślinnością przypominającą tą, którą można spotkać nad brzegami rzek. Znajdą się tam m.in. macierzanki, płomyki szydlaste, goździki kropkowane, rozchodniki kaukaske, kostrzewy popielate, krwawniki pospolite, jałowce, kosodrzewiny, irgi, klony palmowe oraz inne niskie krzewy, trawy i byliny. Łącznie ma być posadzonych ok. 40 tys. bylin i 50.tys krzewów na powierzchi ponad 8,5 tys. metrów kwadratowych.

W centrum ogrodu ma się znaleźć podświetlana na kolorowo fontanna autorstwa Jarosława Kozakiewicza w kształcie akwaporyny (białka błonowego uczestniczącego w transporcie wody przez błonę komórkową), mają się tam znajdować kratery, przez które będzie można zajrzeć do wnętrza Centrum, oraz ławeczki do siedzenia.

Wstęp do ogrodu na dachu będzie bezpłatny i możliwy przez cała dobę. Będzie można dostać się tam z wnętrza budynku Centrum, albo z zewnątrz dzięki rampom prowadzącym z bulwaru nadwiślańskiego. Dach nie będzie ograniczony tradycyjnymi barierkami, tylko zabezpieczony przezroczystymi taflami umożliwiającymi oglądanie Wisły bez przeszkód wizualnych. Otwarcie planowane jest na wiosnę 2011.

Zdjęcia: bryla.gazetadom.pl

Widok z dachu Kopernika na ogród na dachu Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego. Źródło: warszawa.gazeta.pl

Wizualizacje i zdjęcia: centrumnauki.pl

Jest jeszcze do obejrzenia filmik z TVN Warszawa oraz do poczytania i pooglądania wpis na blogu Desing po polsku.

Pierwszym ogólnodostępnym zielonym dachem w Polsce może sie pochwalić Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego.

źródła: wikipedia.org, Centrum Nauki Kopernik, mmwarszawa.pl

Botaniczna kolekcja Stelli McCartney

2010-11-29T04:59:00.000-08:00

Zachwyciła mnie kolekcja Stelli McCartney na wiosnę 2011. Część jej ubrań zdobią kwiatowe desenie przypominające siedemnastowieczne botaniczne ryciny. Duże wzory są zaskakującą wariacją na temat modnych w ostatnich sezonach łączek i drobnych motywów roślinnych. Jednak dzięki prostym, minimalistycznym krojom ubrania Stelli nie przytłaczają, szlachetne tkaniny wyglądają jakby właśnie wyszły spod pędzla malarza. Całość daje wrażenie świeżości i delikatności, będąc jednocześnie szalenie oryginalną.

Pozostała część kolekcji jest utrzymana w kolorach błękitu, przydymionego różu oraz ponaczasowej czerni i bieli. Zestawy tworzone są monochromatycznie ze zróżnicowaniem odcieni, pojawiają się koronki.

Warto dodać, że pierwsza prezentacja kolekcji odbyła się podczas zamkniętego pokazu zorganizowanego na zielonym dachu... Modelkom i gościom towarzyszyły róże, hortensje, ostróżki, naparstnice i begonie, czyli kwiaty z tradycyjnych angielskich ogrodów. Wszystko skomponowane tak, żeby podkreślić urodę strojów.

Zdjęcia: stellamccartney.com

zdjęcie: louley.com

Zdjęcia: didntinviteme.net

informacje: lula.pl, fashionologie.com, talkingmakeup.com

Ciekawostką jest, że podczas jednego z pokazów w 2007 roku, Stella McCartney ozdobiła wybieg zieloną ścianą Patrick'a Blanc'a.

Przyroda w "Pokucie"

2010-11-26T03:36:00.000-08:00

Do tej pory nie pisałam o ogrodach i krajobrazach pojawiających się w filmach, nigdy nie mogłam znaleźć w internecie satysfakcjonujących zdjęć. A ciekawych miejsc trochę było. Choćby szaro-różowy, modernistyczny ogród z trawami, sukulentami, kaktusami, kamieniami i dwoma flamingami w filmie Herzoga "Synu, synu cóżeś ty uczynił". Albo śródziemnomorski ogród w stylu angielskim w filmie "Czarowny kwiecień".

Ostatnio moje serce szybciej zabiło podczas oglądania filmu "Pokuta". Obraz jest przepięknie sfotografowany przez Seamus'a McGarvey. Przyroda ze swoim pięknem i spokojem wydaje się być okrutnym, bo obojętnym, świadkiem pełnych namiętności i nienawiści wydarzeń. W książce na końcu piękny ogród przy posiadłości Tallisów zostaje zamieniony na pole golfowe, w filmie jednak do końca przyroda zostaje niezmieniona (nie licząc zdewastowanych przez wojsko plaży w Dunkierce).

Tym razem poszczęściło mi się i trafiłam na stronę Leave Me The White, gdzie znalazłam mnóstwo zdjęć z "Pokuty". Dzięki temu mogę na dłużej przywołać obrazy z filmu i podzielić się nimi tutaj.

Piękne tapety, chociaż gdy znajdują się na wszystkich ścianach, tworzy to dość psychodeliczne wrażenie

Wspaniały bukiet z ogrodowych kwiatów

Basen jak staw

Różowy akcent kolorystyczny z naparstnicy

I znowu naparstnice

Tutaj aż widać upał

Zielona ściana w Galerii Przymorze w Gdańsku

2010-11-07T09:43:00.000-08:00

Już przeszło rok słucham o zielonych ścianach, wertykalnych ogrodach, Mur Vegetal. Ostatnio pisałam nawet o jednej z wariacji na ten temat na budynku Europejskiej Agencji Środowiska w Kopenhadze. I wreszcie udało mi się zobaczyć coś takiego na własne oczy. Nie musiałam jechać do Madrytu czy Paryża, tylko do Gdańska. Tam w Galerii Przymorze znajduje się wysoka na 11 m i szeroka na 10 m zielona ściana autorstwa samego Patricka Blanca.

za fakty.interia.pl:
Patrick Blanc urodzony w Créteil we Francji jest botanikiem znanym z nietypowego podejścia do swojej dziedziny, ponieważ łączy on naukę i sztukę. Ukończył studia na Uniwersytecie Pierre'a i Marii Curie w Paryżu. Podróżował po całym świecie, odwiedził Malezję i Tajlandię, badał rośliny rosnące na pozbawionych naturalnej gleby terenach. Artysta znany jest również z nietypowych roślinnych kreacji mody. Za swoje osiągnięcia otrzymał m.in. nagrodę Francuskiego Zgromadzenia Naukowego z zakresu botaniki.

Swój pierwszy wertykalny ogród stworzył w 1988 roku, wychodząc z założenia, że rośliny nie potrzebują gleby, lecz tylko wody, minerałów, światła i dwutlenku węgla. Ściany zieleni jego autorstwa zdobią zarówno zewnętrzną jak i wewnętrzną część budynków. Jego dzieła można zobaczyć na tak prestiżowych obiektach jak: ambasada w New Delhi, Parlament Europejski w Brukseli, plac w Santa Cruz na Teneryfie czy park Flora w Paryżu.

Do najbardziej znanych osiągnięć Blanca należy Wertykalny Ogród w Madrycie. Posiada on 18 tysięcy roślin należących do 250 gatunków. Zajmuje 460 metrów kwadratowych, ma 24 metry wysokości, 19 szerokości, metr głębokości. Autor ozdobił nim siedzibę banku La Caixa, mieszczącą się w dawnej elektrowni.

Galeria Przymorze, październik 2010

W galerii bloga Ogród Danieli możemy zobaczyć stan roślin z marca 2010 r. Nie wszytkie wyglądają zdrowo, a niektóre miejsca na ścianie są puste. Dlatego tak zaskoczona byłam znakomitym stanem instalacji, jaki zobaczyłam w październiku.
Tutaj można zobaczyć stan pionowego ogrodu po jego odsłonięciu wiosną 2009 r.

Patrick Blanc o swoich ogrodach:

Jesienią

2010-11-02T13:49:00.000-07:00

Spacer z Sopotu do Gdyni w ostatnich dniach października

"Summer Alphabet" Tracey'a Boyd'a z Lily Cole

2010-11-01T14:26:00.000-07:00

Jesień w tym roku wyjątkowo nas rozpieszcza. Nie pamiętam kiedy koniec października i początek listopada był taki piękny. Gdyby jednak złapała nas tęsknota za latem, możemy ukoić ją patrząc na te zdjęcia.

Nie jest to zwykła sesja mody, tylko ilustrowana książka z wierszami. Chociaż pierwsze skrzypce teoretycznie grają tu sukienki Tarcey'a Boyd'a z kolekcji wiosna/lato 2006, to tak na prawdę wiersze Adrian'a Wright'a, zdjęcia Sarah Oesswell i ilustracje projektanta tworzą coś o kilka klas lepszego od zwykłej reklamy ubrań. Zupełnie nową jakość, która spokojnie może funkcjonować oddzielnie od przemysłu odzieżowego. Połączenie mody, przyrody i grafiki to jest coś, co lubię najbardziej, co przyprawia mnie o dreszcze rozkoszy. I jeszcze prześliczna Lily Cole jako muza, modelka i bohaterka.

Resztę zdjęć można obejrzeć na www.porcelainbeauty.com, do czego gorąco namawiam!

Do Lily Cole mam ogromną słabość, którą ujawniłam już tutaj i tutaj. Na pewno jeszcze nie raz będę wracać do jej zdjęć.

Zielona ściana na budynku Europejskiej Agencji Środowiska w Kopenhadze

2010-10-24T13:13:00.000-07:00

Czasami kiedy nie można podróżować samemu, dobrze jest mieć swoich ambasadorów, którzy zrobią zdjęcia temu, co nam by się niechybnie spodobało.

I tak dowiedziałam się o istnieniu przepięknej zielonej ściany w Kopenhadze, na budynku głównej siedziby Europejskiej Agencji Środowiska. Została tam zainstalowana aby uczcić Międzynarodowy Rok Bioróżnorodności, a w listopadzie zostanie przeniesiona do budynku Uniwersytetu Kopenhaskiego. Instalacja przedstawia kształt europy, który tworzą kolorowo kwitnące rośliny odpowiednie dla odpowiednich szerokości geograficznych. Z tej przyczyny ta zielona ściana nie jest całoroczna, jednak z nawiązką rekompensuje to wspaniały efekt kolorystyczny.
Cel projektu to oczywiście zwrócenie uwagi na konieczność wprowadzenia większej ilości roślin i bioróżnorodności do miast, co wpłynęłoby korzystnie na jakość powietrza i obniżenie poziomu hałasu.

Instalację zaprojektowała architekt Johanna Rossbach z firmy Mangor & Nagel Arkitekirma razem z inżynierami z firmyRamboll.

zdjęcia: Footprint

W tej chwili wygląda to tak (zdjęcia P.):

TUTAJ można obejrzeć pokaz slajdów ze zdjęciami ilustrującymi etapy montażu instalacji, listę roślin według kolorów oraz plan ich sadzenia:

źródło:
blog.emap.com/footprint
www.eea.europa.eu
www.treehugger.com

Bratki a moda

2010-10-12T13:26:00.000-07:00

Pewnie większości ludzi bratki kojarzą się z wiosną, ja jednak zaczynam myśleć o nich od października. Wtedy pojawiają się w przestrzeni miejskiej, zastępując szałwie, begonie, aksamitki. Odporne na mrozy wytrzymują całą zimę pod śniegiem, żeby ukazywać swoje śliczne buźki jak tylko przygrzeje słońce. Ich kolory, aksamitna faktura i piękny zapach sprawiają, że są jednymi z moich ulubionych kwiatów.

Mimo popularności różnych "łączek", bratki na tkaninach występują raczej rzadko. Kiedyś zakochałam się w TYM białym T-shircie, potem trafiłam na firmowaną przez Kate Moss sukienkę dla Top Shopu, a dzisiaj znalazłam TĄ elegancką suknię założona przez aktorkę Amy Adams. I to niestety wszystko! Pozostaje zadowolić się bratkowymi dodatkami.

Letnie ogródki we Wrocławiu

2010-09-28T04:46:00.000-07:00

Już wiosną, kiedy temparatury umożliwiają dłuższe spędzanie czasu na dworze, restauracyjki, kanjpki, kawiarnie rozwijają swoje podwoje na zewnątrz. Obsługa ustawia ławki, stoliki, parasolki, żeby klienci mogli pić i konsumować na świeżym powietrzu. Kiedyś w takich miejscach dbano tylko o niezbędne minimum sprzętów i nazywano je ogródkami piwnymi. Dziś w większych miastach na rynku restauratorzy prześcigają się w pomysłach na upiększenie i wyróżnienie swoich letnich ogródków, wykorzystując wiele różnych roślin, często je również wymieniając w zgodzie z następującymi sezonami.

Już od dłuższego czasu korciło mnie obfotografowanie wrocławskiego Rynku pod tym kątem. Już prawie październik, do tego deszczowo, więc roślinność swoje najlepsze czasy ma za sobą. Ale i tak warto się przyjrzeć kompozycjom. Stwierdzenie, że zdobienie roślinami letnich restauracji to nowa gałąź ogrodnistwa, nasuwa się samo.

Roślinne detale z Barcelony

2010-09-21T14:03:00.000-07:00

Secesja jako nowy styl w sztuce powstała z buntu przeciwko akademizmowi i historycyzmowi. Artyści chcieli stworzyć coś nowego, pięknego i ozdobnego. Architekci nie rezygnowali więc z ornamentów, ale zamiast klasycystycznych geometrycznych zdobień, wykorzystywali motywy roślinne i zwierzęce, oddane wiernie lub stylizowane.

Wypatrywanie roślinnych detali architektonicznych to jedno z moich ulubionych zajęć podczas miejskich spacerów. Nie mogłam oprzeć się przyjemności uchwycenia kilku z nich podczas wizyty w Barcelonie rok temu.

Najbardziej znanym secesyjnym architektem Hiszpanii był związany z Barceloną Antoni Gaudi. Jako chłopiec dużo chorował, przez co jego świat był ograniczony do domu i jego otoczenia. To wtedy musiał rozwinąć swoją niesamowitą wyobraźnię, którą karmił oglądanym z bliska światem przyrody. Motywy roślinne wykorzystywał nie tylko do zdobień, ale u roślin podpatrywał również rozwiązania architektoniczne. Jego nowatorskie budynki o nieregularnych kształtach są uznawane za pierwowzór nurtu architektury organicznej, która się dzisiaj rozwija.

Oprócz Gaudiego w tamtym okresie w Barcelonie działało jeszcze kilku znanych architektów. Nie jestem teraz w stanie bezbłędnie przypisać nazwisk do detali, ale przecież nie o to chodzi.

Mozaiki z potłuczonych kafli ze słynnych ławek w Parku Güell. Mimo, że siedziska zostały wykonane z tak twardego materiału, są niesamowicie wygodne. Dla Gaudiego oprócz pięknej formy ważna była również ergonomia

Pajęczyny

2010-09-12T02:42:00.000-07:00

Wrześniowy poranek trwa dłużej niż ten sierpniowy. Słońce powoli podnosi się nad widnokrąg i leniwie suszy ziemię z nocnej rosy. Ziemia paruje ciepłem, jest duszno, wszystko pachnie, mgła podkreśla perspektywę. To 5 minut pajęczyn, jubilerski pokaz pereł nanizanych nocą przez pracowite pająki.

Łąka

Ogród ziołowo warzywny

Odrestaurowany Park Południowy w Sopocie

2010-08-31T04:47:00.000-07:00

Odwiedzając w lipcu Sopot nie spodziewałam się zobaczyć innych atrakcji niż słynny krzywy dom, jeszcze słynniejsze molo czy aleja z formowanych drzew przy plaży. Dlatego tym bardziej byłam zaskoczona i zachwycona, kiedy idąc "monciakiem" zobaczyłam piękny szklany pawilon ogrodowy z fontanną oraz świeżo założone klomby (między roślinami jeszcze było widać linie kroplujące) w stylu retro. Tablica informacyjna uświadomiła mnie, że jest to efekt rewaloryzacji Parku Południowego w Sopocie.

Park powstał w latach 20. XIX w. z inicjatywy "ojca założyciela" Sopotu Jana Jerzego Haffnera i przez lata wraz z Parkiem Północnym był "zieloną werandą" miasta. W ostatnich dekadach jednak podupadł, co postanowili naprawić radni Sopotu. Plan rewitalizacji opracowano na podstawie zdjęć z 1924 r., gdyż z tego okresu zachowało się najwięcej dokumentów, a część kosztów z ok. 6 mln zł dofinansowane zostało przez UE. Lifting parku objął m.in. zmianę nawierzchni ścieżek, wprowadzenie stylizowanych lamp i ławek, założenie rabat w stylu uzdrowiskowym i wprowadzenie roślin, które rosły tam w okresie międzywojennym.

Źródło: trojmiasto.pl, trojmiasto.pl

Mimo że widziałam tylko malutki fragment, to i tak mi się podobało:

Chelsea Flower Show 2010

2010-08-15T06:42:00.000-07:00

Chelsea Flower Show to jedno z najważniejszych wydarzeń w branży ogrodniczej na świecie. Wystawa ta jest organizowana corocznie w maju od 1804 r. przez Royal Horticultural Society w ekskluzywnej dzielnicy Londynu, Chelsea, na terenie 4,5 ha ogrodu Królewskiego Szpitala. Co roku przyciąga 157 tys. widzów z całego świata i to tam klarują się trendy w projektowaniu ogrodów na najbliższy sezon. Można się tam zapoznać z nowymi technologiami, odmianami roślin, rzeźbami i meblami ogrodowymi, ale najważniejszą częścią wystawy są pokazowe ogrody specjalnie na te 5 dni stworzone przez światowej sławy architektów krajobrazu. Podlegają one ocenie w trzech kategoriach: Best Show Garden, Best Urban Garden oraz Best Courtyard Garden.

Tegoroczni zwycięzcy:

Best Show Garden - The Daily Telegraph
Best Urban Garden - Thrive
Best Courtyard Garden - The Two Moors Festival

W tym roku wystawa odbyła się w dniach 25-29 maja, bilety wstępu kosztowały £45,00. Widziałam w internecie oferty zorganizowanych wyjazdów z Polski na cały okres trwania Chelsea Flower Show (np. TUTAJ).

Nie brałam udziału w tym wydarzeniu, ale nadrabiam zaległości czytając w internecie i prasie relacje i oglądając zdjęcia. A jest tego na szczęście sporo i to również po polsku! Polecam ogrody.gazetadom.pl, zielonekreacje.pl i ogrodowisko.pl.

Tegoroczne trendy (za ogrody.gazetadom.pl i The English Garden, 06.2010):

Ogród przyjazny człowiekowi - łatwy w pielęgnacji, z dającymi cień altanami, wygodnymi meblami, letnimi kuchniami.
Powrót do naturalizmu - ograniczenie form strzyżonych roślin do pojedyńczych akcentów, przewaga roślinności stylizowanej na naturalny krajobraz (co wiąże się z redukcją czasu na pielęgnację).
Woda w ultranowoczesnej formie - tafle, stoły, pionowe ściany, rury ze ścian.
Ekologia - recykling, zielone ściany i dachy, bioróżnorodność.
Kolory - srebrny lub pomarańczowo-czerwony.
Koło - motyw pojawiający się na nawierzchniach, w dachach altan, kształtach sadzawek, okien.
Brzoza - drzewo o dekoracyjnej, srebrzystej korze i delikatnych liściach dających świetlisty cień.
Dodatki - tłuczone szkło jako nawierzchnia lub ściółka, rdzawa blacha typu corten.

Skany z The English Garden, 06.2010

Przyroda na fotografiach Annie Leibovitz

2010-08-09T10:38:00.000-07:00

Natura dopiero w epoce romantyzmu stała się obiektem, którym na poważnie zaczęła interesować się sztuka wyższa. Opisy przyrody w poezji i prozie zaczęły zajmować ważne miejsce, stanowić metaforę uczuć bohaterów i podmiotów lirycznych. Z drugiej zaś strony dzika i nieokiełznana roślinność powodowała uczucie wyobcowania i zagubienia, budziła strach przed nadprzyrodzonymi mocami, których obecność w niej podejrzewano.

Takie właśnie role pełni przyroda na zdjęciach światowej sławy fotografki Annie Leibovitz. Nie jest jedynie tłem sesji modowych i portretów, jest ich istotnym bohaterem, z którego pomocą udało jej się wykreować w swoich pracach nastroje baśniowości, grozy, spokoju, piękna i smutku.

Vogue US, grudzień 2003 - modelka Natalia Vodianova jako Alicja w Krainie Czarów

Vogue US, czerwiec 2006 - aktorka Kirsten Dunst jako Nastoletnia Królowa, promocja filmu Sofii Coppoli "Maria Antonina"

Vogue US, kwiecień 2005 - aktorka Drew Barrymore jako Bella z "Pięknej i Bestii"

Vogue US, lipiec 2009 - modelka Karlie Kloss

Sofia Coppola i Francis Ford Coppola w kampanii Louis Vuitton na rzecz The Climate Project

architekt Philip Johnson

Vogue - aktor Andrew Garfield i modelka Lily Cole jako bohaterowie "Jasia i Małgosi"

Vogue - aktorka Keira Knightley jako Dorotka z "Czarnoksiężnika z krainy Oz"

Ulice Katalonii

2010-05-24T13:00:00.000-07:00

Przeglądając zasoby swojego komputera natrafiłam na pękaty katalog ze zdjęciami z ubiegłorocznego pobytu w Hiszpanii. Zafascynowana tamtejszą często zupełnie dla mnie egzotyczną przyrodą i architekturą, robiłam fotki na lewo i prawo. Wszystkie robione w biegu, często nieostre i fatalnie skadrowane. Ale jak tu się nie podzielić widokiem katalońskich uliczek skąpanych w słońcu czy cudnie ukwieconych balkonów?

Wielki Kiermasz Ogrodniczy pod Iglicą

2010-05-17T12:36:00.000-07:00

W ubiegły weekend odbył się we Wrocławiu Wielki Kiermasz Ogrodniczy pod Iglicą. Słowo "wielki" jest przymiotnikiem dodanym na wyrost, co jednak nie znaczy, że wydarzenie nie było udane. Prezentowały się głównie szkółki oferujące drzewa i krzewy, ale zaskakująco dużo było również bylin i to całkiem ciekawych. Interesujące były stoiska z wyrobami z wikliny (bardzo żałuję, że nie zrobiłam zdjęć) i rzeźbami sprowadzanymi z Malezji. Na miejscu można było również kupić nawozy i środki ochrony roślin oraz zdobyć namiar na architektów krajobrazu (np. Zielone Studio).

Sądząc po obładowanych roślinami samochodach, które wyjeżdżały spod Iglicy, zarówno wystawiający jak i kupujący byli z kiermaszu zadowoleni. Okazuje się, że wcale nie trzeba robić bardzo dużej imprezy żeby tak było. Szkoda tylko, że pogoda bardziej nie dopisała.

Gwiazdami kiermaszu były na pewno sukulenty i rozchodniki

A to tymczasowy ogródek domowy

piękne rzeźby z Malezji - stylowa alternatywa dla gipsowych odlewów

String gardens - wiszące ogrody

2010-05-17T11:31:00.000-07:00

Po ogrodach na dachach i zielonych ścianach przyszedł czas na ogrody zawieszone w przestrzeni.

Idea podwieszenia roślin na sznurkach (string garden) pojawiła się 2 lata temu w projekcie nikomu wówczas nie znanego Holendra Fedora. Inspiracją dla niego była japońska sztuka botaniczna kokedama, zwana "bonsai dla ubogich", która polega na uprawianiu roślin bez pojemników, a jedynie w kulach z podłoża obłożonych mchem. Fedor wpadł na pomysł, żeby tych kul nie stawiać na podstawkach, ale omotać je sznurkiem i podwiesić pod sufitem. W ten sposób stworzył nowy sposób na wprowadzenie roślin do wnętrz - jest pewne, że zawieszone na wysokości ludzkiego wzroku nie zostaną przeoczone.

Zdjęcia string gardens na Facebooku i stringgarden.com

A jak to wygląda z praktycznego punktu widzenia? Instrukacja przygotowania kokedamy (TUTAJ) nie wydaje się zbyt skomplikowana. Podlewanie roślin odbywa się co 3 dni najczęściej przez zanurzenie kuli z systemem korzeniowym w wodzie lub za pomocą wmontowanego w nią zbiorniczka na wodę. Rośliny uprawiane w ten sposób podobno nie rosną zbyt intensywnie, ale według Fedora i tak trzeba być czujnym na zmieniający się wraz ze wzrostem środek ciężkości i odpowiednio regulować linki.

źródło: www.urbangardensweb.com

Nie deptać wiatraczków we Wrocławiu

2010-05-11T12:35:00.000-07:00

Cieszyn ma swoje magnolie, a Wrocław ma swoje... wiatraczki. Przedwczoraj w najważniejszych punktach miasta pojawiło się w sumie 20 tys tych żółtych, wirujących ozdób, które - jak deklarują inicjatorzy akcji - mają zwrócić uwagę Wrocławian na zieleń miejską i zachęcić ich do odpoczynku na świeżym powietrzu. Po bliższym przyjrzeniu się można na każdym wiatraczku znaleźć logo Radia RAM, więc w gruncie rzeczy jest to sprytna i pomysłowa akcja promocyjna.

Łany wiatraczków ożywiają trawniki i całkiem przyjemnie kręcą się na wietrze. Sposób, w jaki się pojawiły - nagle, masowo, w nocy - przypomina metody działania partyzantki ogrodniczej. Tyle, że guerrilla gardeners sadzą prawdziwe rośliny, a tutaj mamy do czynienia jednak jedynie z ich imitacją. Przymykam na to oko - cieszę się, że w zielonej przestrzeni miasta coś się dzieje.
Więcej o akcji Tutaj.

Najbardziej rozbroiły mnie tabliczki z napisem "Nie deptać wiatraczków"

Zdjęcie z partyzanta robione przez okno tramwaju

Zdjęcia z www.prw.pl

Najpiękniejsze magnolie kwitną w Cieszynie

2010-05-09T11:11:00.000-07:00

Magnolie przybyły do Europy około 1790 r., a już 10 lat później ks. Leopold Jan Szersznik sprowadził pierwsze sadzonki do Cieszyna. Sadząc je w swoim ogrodzie botanicznym zapoczątkował nową modę wśród bogatych mieszczan - w końcu XIX w. wręcz wypadało mieć magnolię, gdyż było to oznaką prestiżu i statusu majątkowego.

II wojna światowa przerwała tą tradycję - brak sadzonek i nieumiejętność rozmnażania magnolii spowodowały, że nowe drzewa przestały być sadzone. Na szczęście od kilkunastu lat znowu zaczęły się pojawiać.
(www.najpiekniejszemagnolie.pl).

Cieszyn uczynił z magnolii swój atut i atrakcję turystyczną lansując hasło "Najpiękniejsze magnolie kwitną w Cieszynie". W punkcie informacji turystycznej można nabyć foldery z mapką szlaku magnolii, na której zaznaczono i opisano 10 najciekawszych okazów, które do tego najczęściej znajdują się przy pięknych, starych willach. Kiedy zakwitają, całe miasto żyje świętem magnolii, w kawiarniach pojawiają się torty, drinki i desery dedykowane tym kwiatom.
(www.tur-info.pl)

W tym roku magnolie zakwitły 17. kwietnia, więc spędzając w Cieszynie długi weekend majowy mogłam podziwiać niestety jedynie końcówkę kwitnienia.

Targi Ogrodnicze Gardenia 2010

2010-03-21T11:53:00.000-07:00

Pod koniec lutego, któtko przed tym jak sezon ogrodniczy ruszy pełną parą, w Poznaniu odbywają się Targi Ogrodnicze GARDENIA. Więcej o nich można pocztać na stronie organizatorów gardenia.mtp.pl, a w skrócie - jest to jedno z największych spotkań branży w Polsce, które przez 3 dni ściąga podobno 24 tys. ludzi.

Impreza odbywa się w halach Targów Poznańskich i można na niej zobaczyć oferty firm związanych z ogrodnictwem: szkółkarzy, producentów mebli ogrodowych, ceramiki ogrodowej, narzędzi, nawozów, ściółek, podłoży itp. Prezentują się też biura projektowe architektów krajobrazu i floryści, a oprócz tego cała jedna hala zawiera wielki miszmasz typu "szmaty szkło i byle co".

Wrażenia mam mieszane - z jednej strony radość, że w jednym miejscu można zobaczyć tyle ogrodniczych rzeczy i spotkać (przypadkowo lub celowo) znajomych z branży. Z drugiej strony to nadal jest takie biedniutkie, mało kolorowe, mało nowości, mały wybór np. fachowej literatury, zero albumów z ogrodami, zero ładnych akcesorów ogrodniczych takich jak rękawiczki, fartuczy czy kalosze. Chyba za dużo zagranicznych stron naoglądałam się przez zimę... Ale i tak ogólna ocena jest in plus. I oby z roku na rok było coraz lepiej!

Szopa czyli garden shed

2010-02-19T09:35:00.000-08:00

Angielskie shed po polsku znaczy szopa. To mało eleganckie słowo kojarzy się z pełnym pajęczyn, zagraconym składzikiem na narzędzia i różne niepotrzebne rzeczy. Jest to kolejny przykład na to, jak różni się nasza kultura ogrodnicza od kultury angielskiej.

Ichni "garden shed" to miejsce przechowywania narzędzi ogrodniczych, doniczek, koszy, rękawic - połączone z altanką wypoczynkową. Zazwyczaj stoi osobno w ogrodzie i wtedy stanowi azyl, namiastkę domu, dlatego w środku mogą znajdować się naczynia, biurko, obowiązkowe fotele.

friendlycottage.blogspot.com

znalezione w internecie

"SHED CHIC" Sally Coulthard z bloga www.zpotrzebypiekna.pl

Czasami jest przy domu lub szklarni, wtedy może mieć swoje ujęcie wody i elegancką umywalkę.

absolutelybeautifulthings.blogspot.com

znalezione w internecie

W każdym z nich powinien być stół do pikowania roślin, układania kwiatów i trzymania na nim artystycznego nieładu z kwiatami w roli głównej.

cityladycountrygirl.blogspot.com i absolutelybeautifulthings.blogspot.com

Czasami zaś jest to tylko jedna szafa, regał lub pojedynczy stół, które pełnią te wszystkie funkcje. I wtedy jest to również garden shed.

Country living Ann Nicholson

znalezione w internecie

www.marthastewart.com

"SHED CHIC" Sally Coulthard z blogu patchworkharmony.blogspot.com

Garden shed jest na tyle istotnym, porządanym i w zamierzeniu stylowym obiektem, że doczekał się conajmniej dwóch albumów fotograficznych na swój temat:
"Stylish Sheds and Elegant Hideaways: Big Ideas for Small Backyard Destinations" autorstwa Debry Prinzing

"Shed Chic: outdoor buildings for work, rest and play" autorstwa Sally Coulthard

Ogrodowe dziewczyny u Burberry

2010-02-16T12:32:00.000-08:00

Do ispiracji zdjęciami z książki “Garden People. Valerie Finnis and the Golden Age of Gardening”, którą tak zachwycałam się w poprzednim poście, przyznawał się Christopher Bailey, projektant brytyjskiej marki Burberry. Zaprojektował on kolekcję ubrań na sezon wiosna/lato 2009 pod tytułem "The Garden Girls". Pojawiły się w niej kolory ziemi: brązy, gliniaste rudości i żółcie połączone z zielenią liści, oliwką mchów i paproci oraz domieszką pastelowego groszku. Do tego odcienie bladego piasku i spłowiałego nieba.
(źródło: telegraph.co.uk)

Ubrania te są romantyczne i trochę staroświeckie. Wywołują nostalgię za dawnymi czasami, kiedy człowiek żył bliżej natury. Z drugiej strony ich monotonna kolorystyka i charakterystyczne kapelusiki na głowach modelek przypominają, jak deszczowe i ponure potrafi być lato w Anglii...

Czy mi się podba? Zdecydowanie tak. Niekoniecznie do ogrodu (szczególnie sandały na wysokich obcasach odpadają), ale na drogę do i z jak najbardziej. Wyglądałoby jeszcze lepiej, gdyby dodać do nich bukiet kwiatów i kosz z warzywami.

Burberry wiosna/lato 2009 "The Garden Girls"

Zdjęcia: style.com

Garden People

2010-02-15T13:39:00.000-08:00

Poszukując w internecie inspiracji dotyczących ubioru ogrodnika, natknęłam się na tą niezwykłą książkę. Najpierw zafascynowała mnie (tak jak i dziesiątki innych ogrodniczek) Lady Rhoda Birley w ekstrawaganckim kapeluszu, z apaszką w kolorze rabaty. Później zagłębiając się w informacje na temat książki odkryłam całą galerię niesamowitych osobowości związanych z ogrodnictwem, przepastny świat angielskich posiadłości i ich ekscentrycznych właścicieli, z których każdy zasługiwałby na osobny wpis.

Garden People
Valerie Finnis & the Golden Age of Gardening
Ursula Buchan, Anna Pavord

Niestety "Ludzi ogrodu" podziwiam na razie tylko wirtualnie, więc odnośnie treści nie mogę się wypowiedzieć. Dlatego zacytuję tekst ze strony wydawnictwa www.thamesandhudson.com (z góry przepraszam za toporne tłumaczenie).

Garden People
Valerie Finnis & the Golden Age of Gardening
Vita Sackville-West w Sissinghurst, Lady Birley w Charleston Manor, Roald Dahl w Great Missenden i wielu innych oddanych ogrodników zostało uchwyconych przez bystre oko Valerie Finnis(1924-2006) na fotografiach, które po raz pierwszy zostały zebrane w książce "Garden People".

Valerie Finnis, kochana i podziwiana postać powojennego ogrodnictwa, była również utalentowaną fotografką. Od połowy lat 50-tych XX w. robiła zdjęcia ogrodnikom, ogrodom i roślinom przy użyciu sprawdzonego aparatu markiRolleiflex. Podróżowała po Wielkiej Brytanii i poza nią, spotykając i fotografując wielkich i sławnych w ogrodnictwie - Nancy Lancaster, damę z towarzystwa wydającą luksusowe przyjęcia, twórczynię stylu "English country-house"; szkocką artystkę Mary McMurtrie, która ilustrowała książki o dzikich roślinach Szkocji i przez 40 lat prowadziła szkółkę roślin alpejskich; sławnego ogrodnika Percy'ego Thrower'a.

Wszyscy oni są w książce "Garden People" - w przydomowych ogrodach, odchwaszczający, doglądający, podlewający i stojący dumnie przy swoich roślinach. Ubrani w noszone wówczas ubrania, typowi przedstawiciele wyższych sfer drugiej połowy XX wieku.

Fotografie Valerie Finnis to portret środowiska ogrodniczego lat 50-tych, 60-tych i 70-tych XX wieku, obraz świata, który nieodwracalnie się zmienił.

Zdjęcia znalezione na pięknych blogach: eachlittleworld.typepad.com i thecuriouseye.blogspot.com

po lewej Vita Sackville-West

Gerard Parker z żoną

Lady Rhoda Birley

Nancy Lancaster

Ogród w wełnianych kieszeniach

2010-02-10T07:20:00.000-08:00

Wełniane kieszenie (woolly pocket) to rodzaj oddychających, miękkich i nadających się do łączenia ze sobą w różnych konfiguracjach doniczek. Dostępne są dwa rodzaje kieszeni: pierwsze przeznaczone są do stawiania na płaskich powierzchniach, drugie do wieszania na ścianach - za ich pomocą zrobimy namiastkę ogrodu wertykalnego. Nadają się zarówno do wnętrz, jak i na zewnątrz. Są nieprzemakalne, dzięki czemu nie stanowią zagrożenia dla mebli. Są idealne do tworzenia miejskich ogrodów tam, gdzie nie ma na to miejsca. Wełniane kieszenie są lekkie, składają się na płasko, a to ułatwia ich przechowywanie i transport. Ponadto są ekologiczne - wykonane z przetworzonych butelek plastikowych.

zdjęcia: woollypocket.com

Świat oszalał na punkcie ogrodów w kieszeniach latem zeszłego roku (tak przynajmniej wnioskuję po sporej ilości postów na ten temat na zagranicznych blogach w czerwcu i lipcu 2009). Na pewno bardzo pomogła dobrze przeprowadzona promocja - efektowne zdjęcia z nagimi modelkami i modelami oraz spektakularna ekspozycja roślin w kieszeniach w Smog Shoppe w Los Angeles.

Produkt osiągalny jest oczywiście tylko w USA, a ceny raczej nie zachęcają do hurtowych zakupów... Najmniejsza stojąca kieszonka kosztuje 29$, a wisząca 39$. Cennik TUTAJ.

Instrukcja: Jak zrobić żywą ścianę przy pomocy wełnianych kieszeni.

Ciekawe doniczki

2010-02-03T04:59:00.000-08:00

W tym roku zamierzam ukwiecić mój balkon. Teraz jest dobry moment, żeby zastanowić się nad sposobem wyeksponowania roślin...

Kwiaty w pobówkach

2010-02-01T03:17:00.000-08:00

Budzą skojarzenie z alchemią, laboratorium, botanikami przywożącymi z dalekich wypraw rzadkie, egzotyczne kwiaty. Są proste i dyskretne, eksponują walory roślin. Dzięki oprawie mogą być industrialne, orientalne lub retro.

Kwiaty w probówkach zawsze mi się podobały, jednak kiedy zobaczyłam TO zdjęcie w Ogrodeowej Galerii, zostałam opętana chęcią posiadania podobnego wazonu. Całkiem niespodziewanie znalazłam coś podobnego w sklepie Nanu-Nana, schowane gdzieś na dolnej półce. Teraz już tylko wyobraźnia wyznacza granice.

Industrialnie

theirongateonline.net

Ogrodowa Galeria

istockphoto.com i yankodesign.com

Orientalnie

writeonandmore.wordpress.com i wrapables.com

Botanicznie

www.swiatogrodow.pl

Retro

Flickr: casers jean i fillyfollyblog.blogspot.com

Groszki w Vogue'u

2010-01-27T04:30:00.000-08:00

Pragnieniem, które towarzyszyło tej sesji zdjęciowej było odtworzenie świata z książek Roald'a Dahl'a. Napisał on m.in. opowieść dla dzieci pt. "Charlie i fabryka czekolady", którą w 2005 r. Tim Burton przeniósł na ekran. W niniejszej sesji właśnie ten reżyser i jego muza Helena Bonham Carte wraz z innymi modelami stanęli przed obiektywem aparatu. Za nim znalazł się Tim Walker, światowej sławy fotograf mody związany z "Vogue'm", ceniony za oryginalne, bajkowe prace.

Mnie w tej sesji zachwyciła łąka pachnącego groszku. Ciekawa jestem, gdzie to jest.

TALES OF THE UNEXPECTED

Więcej zdjęć z tej sesji można obejrzeć na blogu pixiedollhouse.blogspot.com

Ławy darniowe

2010-01-21T05:49:00.000-08:00

Ławy darniowe były nieodzownym elementem średniowiecznych ogrodów. Były to wyniesione rabaty pokryte darnią lub aromatycznymi ziołami, których konstrukcja była wykoanana z cegieł, desek lub witek wierzbowych. Mogły być wolnostojące lub przylegać do muru, służyły głównie do siadania, ale również do ozdoby.

Kalejdoskop różnych darniowych ław można zobaczyć na średniowiecznych malowidłach religijnych (obrazy te prezentowałam w notce Ogród Zamknięty, ale teraz przytoczę raz jeszcze):

Szeroka ława darniowa pod murem otaczającym Ogród Zamknięty, konstrukcja wykonana z desek. Na niej oprócz trawy widać ozdobne kwiaty.

Prosta, wolno stojąca, murowana ława pokryta samą darnią.

Znowu szeroka, obsadzona poziomkami ława, za którą tym razem znajduje się trejaż obrośnięty różami (Madonna of the Strawberries)

Ostatnia już, murowana i tynkowana (jest na niej nawet gzymsik) ława, na której rosną ozdobne byliny i która już nie służy raczej do siadania

To jakże stylowe rozwiązanie w renesansie wyewoluowało w podniesione rabaty, a potem stopniowo zaczęło zanikać. Tym bardziej interesujące wydają się współczesne wariacje na jej temat, często odległe od pierwowzoru o całe lata świetlne...

Ława dla nomadów projektu Matt'a Gagnon'a znaleziona na Design Crisis i mobilny trawnikowy fotel projektu Deger Cengiz znaleziony na inhabitat.com

Fragment ogrodu "The Quilted Velvet Garden" autorstwa Tony'ego Smith'a, prezentowanego na Chelsea Flower Show 2009. Czarne prostopadłościany wykończone żywozieloną darnią są ciekawym elementam architektonicznym ogrodu, nie przeznaczonym jednak do siadania.
(Skan z czasopisma Ogrodowa Galeria 2/2009)

Trawiaste taborety projektu Marka Cecuły

Darń położona na wygiętej blasze - wygląda jakby trawnik postanowił się zwinąć i utworzyć miłe miejsce do siedzenia. Znalezione Tutaj, więcej zdjęć Tutaj. Poniżej - metalowe siedziska pokryte sztuczną darnią w parku w Holandii. Znalezione również na Inhabitat.com

Ławka z nadrukiem trawy. Przyjemna dla oka, ale wydaje się wyjątkowo nietrwała. Znalezione na IGreenSpot

Prosta ławka z trawiastym (ale raczej plastikowym) siedziskiem. Znaleziona na GfContemporary

Najbardziej ekologiczna z przedstawionych tutaj projektów - biodegradalna ławka zrobiona z kartonowych rur z recyklingowanego papieru, inkrustowanych nasionami trawy. Projekt Julian Lwin, znalezione na Gzimodo i TreeHugger

Warto jeszcze zajrzeć TUTAJ, gdzie na serwisie flickr.com użytkownik nAok0 prezentuje obrośnięte trawą cudowne siedziska z białymi nóżkami, które zostały zaprezentowane w Tokio podczas LOHAS design awards. TUTAJ na profilu użytkownika Wadds można zobaczyć na zdjęciu wariację na temat darniowej ławy w nowoczesnej przestrzeni miejskiej.

Nikt chyba nie zaprzeczy, że niezwykle przyjemnie jest usiąść na trawie. Wraz z modą na ekologię współcześni projektanci wracają do trawiastych siedzisk, podchodząc do nich w zupełnie nowy, niekonwencjonalny, często mobilny sposób. Idea darniowych ław, tak popularna w średniowieczu, ma dzięki temu kontynuację dzisiaj.

Biało

2010-01-19T05:10:00.000-08:00

8 stycznia po południu na dobre rozpadał się śnieg i od tamtej pory świat wygląda mniej lub więcej czarnobiało. W mieście zarówno biały puch, jak i brunatna breja, w którą puch ów się nieuchronnie zmienia, jest nieznośnym utrapieniem. Na wsi mimo utrudnień, które powoduje, jest wyczekiwaną ozdobą krajobrazu.

Mary, Mary, quite contrary

2010-01-08T04:46:00.000-08:00

Jedną z najbardziej urzekających mnie rzeczy jakie mogę sobie wyobrazić, są stylowe ilustracje przedstawiające kobiety-ogrodników czy też ogrodniczki. Niewielki, ale uroczy zbiorek takich ilustracji zawdzięczamy starej angielskiej piosece, czy też wyliczance "Mary, Mary, Quite Contrary", która podobno odnosiła się do Marii Stuart, królowej Szkocji.

Mary, Mary, quite contrary,
How does your garden grow?
Silver bells and cockle-shells,
And pretty maids all of a row.

źródło i źródło

źródło i źródło

źródło

źródło

źródło

Zielone torowiska

2009-12-28T04:52:00.000-08:00

W dużych miastach ważne jest wykorzystanie każdej możliwości zazieleniania przestrzeni. Już dawno okazało się, że betonowanie wszystkich powierzchni niesłuży niczemu dobremu. Z pozoru estetyczne i łatwe w utrzymaniu rozwiązanie prowadzi do zwiększonego rozprzestrzeniania się hałasu, który jest jedną z plag cywilizacji oraz do nadmiernego obciążania kanalizacji miejskiej wodami opadowymi, które nie mają gdzie wsiąkać. Poza tym ludzie w takiej przestrzeni czują się źle.

Dlatego pojawił się pomysł wprowadzania zielonych torowisk. Idea ta polega na pokrywaniu murawą bądź rozchodnikami przestrzeni między szynami torowisk tramwajowych, które są zamknięte dla ruchu samochodowego.

Sama dowiedziałam się o takim rozwiązaniu dopiero w połowie tego roku, jednak po przeszukaniu sieci dowiedziałam się, że w Berlinie zielone linie tramwajowe powstawały już w 1905 r., a we Francji są obecnie normą. W najbliższym czasie planowane jest zazielenienie torowisk w Warszawie, w Poznaniu już od 2003 r. sukcesywnie powiększa się zielone odcinki, Kraków podobno też chwali już sobie takie rozwiązanie.

Zalety zielonych torowisk:
- pochłanianie zanieczyszczeń i kurzu
- zmniejszenie hałasu tramwajów
- asymilacja dwutlenku węgla
- pochłanianie wody opadowej, co zmniejsza obciążenia miejskiej kanalizacji
- estetyczny wygląd torowisk

Obecnie opracowane technologie sprawiają, że poktyte trawą torowiska są tańsze w utzymaniu - wymagają jedynie koszenia i okresowej konserwacji powierzchni jezdnej szyn.

Moje pierwsze zielone torowiska z Barcelonie:

linki:
Zielone torowiska tramwajowe - ZDJĘCIA
Sika

Uroki zimy

2009-12-27T08:14:00.000-08:00

Co roku, kiedy w Polsce temperatura na dworze spada w okolice zera, drzewa straszą nagimi gałęziami, a wiatr niemiłosiernie targa moje włosy, zastanawiam się, za jakie grzechy Polska leży pod taką właśnie szerokością geograficzną, a nie gdzieś bardziej na południe. Jednak wystarczy jeden taki świąteczny spacer, żeby docenić tą wspaniałą zmienność pór roku, którą mamy u siebie. Graficzny rysunek drzew na horyzoncie, delikatna zieleń ozimin lub szarość uschniętych traw. I to niebo, które za chwilę zwali nam się na głowę.

A to są moje tegoroczne ogrodnicze prezenty

Całkiem nieźle, jak na moje narzekania o małym wyborze ogrodniczych gadżetów w Polsce :-)

Ogród zamknięty

2009-12-06T14:15:00.000-08:00

Hortus conclusus (ogród zamknięty) to wywodzące się ze średniowiecza pojęcie o dwojakim znaczeniu - świeckim i religijnym.

Pierwsze ze znaczeń dotyczy średniowiecznego ogrodu znajdującego się w obrębie murów zamkowych i przez te mury lub płot otoczonego. Mogła to być również wydzielona przez ogrodzenie z rozleglejszego założenia luksusowa przestrzeń. W centralnej części znajdowała się zwykle fontanna, a rosnące tam rośliny nie miały funkcji użytkowej, tylko ozdobną.

Drugie znaczenie hortus conclusus dotyczy sfery religijnej i wywodzi się ze starotestamentowej Pieśni Salomona (4, 12): "Siostra moja, moja oblubienica jest ogrodem zamkniętym, ogrodem zamkniętym, fontanną zapieczętowaną...", z której chrześcijanie zaczerpnęli ideę Edenu. Interpretacja tego fragmentu zmieniała się przez wieki. Na początku ogród zamknięty symbolizował kościół, a fontanna chrzest, później zaś był utożsamiany z samą Matką Boską, stanowiąc symbol jej dziewictwa. Od tego czasu zaczęto ją przedstawiać w zamkniętym ogrodzie, często umieszczając tam scenę zwiastowania. Otaczały ją tam rośliny o symbolicznym znaczeniu - róże (krew męczenników), fiołki (pokora) i biała lilia, którą otrzymywała z rąk zwiastującego anioła.

Dzięki świeckim i religijnym przedstawieniom ogrodu zamkniętego możemy dziś wyróżnić jego charakterystyczne elementy, a nawet rozpoznać uprawiane tam wówczas rośliny.

Do stałych elementów hortus conclusus należały:
- fontanna
- ażurowe treliaże (konstrukcje w formie płotów lub altanki z pędów leszczyny lub wierzby, często obrośnięte różami)
- małe drzewa owocowe
- podwyższone zagony z ziołami i kwiatami
- ławy darniowe (ławy, których konstrukcja z gałęzi wierzby lub z cegieł wypełniona była ziemią, a pokryta darnią lub aromatycznymi ziołami)

W średniowiecznych ogrodach pojawiały się również pergole (tunele uformowane z drzew owocowych lub zrobione z drewna i obrośnięte pnączami), estrady (drewniane konstrukcje, po których wiły się rośliny udając odpowiednio przycięte krzewy lub drzewa), kwietne łąki, gloriety (pawilony w centrum ogrodu), viridaria (ogrody dekoracyjne lub sady).

Kwiaty, które pojawiały się na obrazach to kosaćce, róże, lilie białe, śnieżyce wiosenne, konwalie majowe, piwonie.

The Garden of Eden

Madonna and Child with Saints in the Enclosed Garden

Madonna with Donor and St Mary Magdalene

"Mary as hortus conclusus" i "Madonna and child in garden"

"Maria im Rosenhag" and "Madonna and Child on a Grass Bench 1470"

Madonna on a Crescent Moon in Hortus Conclusus

Hortus Conclusus

źródło: Penelope Hobhouse, Historia Ogrodów, 2005, Arkady

Prezenty dla ogrodnika

2009-11-30T12:29:00.000-08:00

Jest wiele rzeczy, które mogłyby sprawić przyjemność miłośnikom ogrodu. Szczególnie wdzięczną do obdarowywania istotą jest ogrodniczka, która ucieszy się z rękawiczek w kwiaty, zestawu łopatek w wiklinowym koszyku, breloczka w kształcie konewki, konewki w kształcie kaczki, różowego sekatora czy z gustownej ozdoby ogrodowej. Ogrodnikowi płci męskiej można kupić po prostu dobry markowy sprzęt.

Jest w tym jednak pewien haczyk... Bo o ile sklepów z narzędziami Husqvarny czy Fiskarsa jest dużo, o tyle fajnych, kobiecych gadżetów dostać prawie nie można. Często więc pozostaje nam kupić opatrzone już wzorzyste kalosze, filiżanki i bruliony w kwiaty czy ręcznie robione glicerynowe mydełka. Rzeczy bardzo miłe, jednak daleko im do oryginalności przedmiotów, które można nabyć w bardziej rozwiniętych ogrodniczo krajach.

Pomysły na prezenty z Polski:

Pomysły na prezenty ze Świata:

Ogrody Jacka Yerki

2009-10-27T07:00:00.000-07:00

Kiedy za oknem deszcz i zimno, a nasz ogród wygląda coraz gorzej, warto puścić wodzę fantazji. Przez chwilę nie myśleć o tym, jakie drzewka owocowe posadzimy jeszcze w tym roku, co posiejemy wiosną. Ale wyobrazić sobie jak w kuchni rosną drzewa i grzyby, w wannie zagościły nenufary, a na kredensie wyrósł las. Do takiej szalonej zabawy zaprasza w swoich obrazach Jacek Yerka.

Jacek Yerka, a właściwie Jacek Kowalski to urodzony w 1952 r. związany z Toruniem plastyk. To tu się urodził i tu ukończył w 1976 r. Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, na którym doskonalił się jako grafik. Po studiach zajął się projektowaniem plakatów, które były pokazywane m.in. na na Biennale Plakatu Polskiego w Katowicach i biennale w Lahti oraz w Warszawie, nagradzane w licznych konkursach w Londynie, Barcelonie, Mediolanie.

Od 1980 r. całkowicie poświęcił się jednak malarstwu. Jego prace pod względem precyzji wykonania i nieskrępowanej wyobraźni przypominają dzieła dawnych niderlandzkich mistrzów - Jana von Eycka, Hieronima Bosha. Jego surrealistyczne prace określane jako "realizm magiczny" szczególnie podziwiane są przez miłośników fantastyki na całym świecie. Amerykański pisarz fantasy Harlan Ellison zainspirowany obrazami Yerki do 30 z nich napisał 30 krótkich opowiadań, które później z ilustracjami Polaka ukazały się w książce "Mind Fields". Publikacja ta musiała cieszyć się powodzeniem, gdzyż to samo wydawnictwo zdecydowało się opublikować album "The Fantastic Art of Jacek Yerka", a później retrospektywny album obejmujący całą twórczość Yerki "Fields of Vision".

W 1995 artysta został laureatem prestiżowej amerykańskiej nagrody "World Fantasy Award", wybranym spośród 260 nominowanych do niej artystów.
Od dziesięciu lat współpracuje z galerią w Beverly Hills. Obecnie nowym wyzwaniem dla Yerki stała się praca w Hollywood. Jego malarstwo dostrzegł amerykański producent filmowy Rene Daalder i zaprosił artystę do współpracy przy filmie "Strawberry Fields", gdzie podkładem muzycznym dla obrazów świata będą piosenki Beatlesów.

Wirydarz w Muzeum Architektury

2009-07-16T13:58:00.000-07:00

Muzeum Architektury we Wrocławiu mieści się w pobernardyńskim zespole budynków z XVw. Kiedyś był tu kościół i klasztor Bernardynów, biblioteka i szpital. Jest to jedna z nielicznych średniowiecznych budowli tego typu zachowanych na Śląsku, przez co należy do najcenniejszych zabytków Wrocławia.

Do muzeum przyciągnął mnie ukryty w jego wnętrzu malutki ogród - wirydarz. Kwadratowe założenie wewnątrz zabudowań klasztoru, w którego centralnym miejscu tryskało kiedyś najprawdopodobniej źródełko, a teraz stoi XIX-wieczna rzeźba. Niegdyś mnisi uprawiali tu zioła, teraz na czterech symetrycznych rabatach otoczonych ciętym bukszpanem rosną cieniolubne rośliny o ozdobnych liściach. Widać tam akant, paprocie, bergenie, tojeść, funkie, żurawkę. Cztery ścieżki prowadzące do centralnego placyku kończą się trejażami, po których wiją się pnące róże. Podobno pięknie pachną w słoneczne dni.

Ze względu na deszczową pogodę o mały włos w ogóle nie udałoby nam się wejść do ogrodu. Nasz upór jednak się opłacił. Tylko zdjęcia wyszły ciemne i mało ciekawe.

Niebiańskie stworzenia wśród kocanek

2009-06-21T12:57:00.000-07:00

W tym roku lato zaczęło się wyjątkowo deszczowo. Jednak już niedługo (mam nadzieję!) czekają nas leniwe popołudnia spędzane na skąpanych w słońcu polanach i łąkach. Słońce, upał, brzęczenie pszczoły, cisza... A pod stopami kocanki.

Taki właśnie fantastyczny letni klimat wykreował fotograf Benjamin Alexander Huseby z modelkami Behati Prinsloo, Felicity Gilbert i Romina Lanaro w sesji zdjęciowej dla brytyjskiego Vogue z marca 2006. Za inspirację do zdjęć posłużył film "Niebiańskie stworzenia". Bardzo mi się podoba niepokój, jaki kryje się w tych słodkich zdjęciach. Kto zna historię przedstawioną w filmie, ten wie, co się może niebawem wydarzyć...

William Morris - ponadczasowe wzory roślinne

2009-06-21T10:48:00.000-07:00

William Morris (1834-1896) był założycielem ruchu Arts and Crafts. W środowisku ogrodników i architektów krajobrazu ruch ten jest kojarzony ze stylem ogrodowym inspirowanym średniowiecznym formalizmem, powrotem do uprawy rodzimych, odpornych gatunków roślin i zasadą jedności między domem a ogrodem. Stało to w opozycji do modnych wówczas ogrodów krajobrazowych czy do masowego tworzenia kwietników z nadmiernie zagęszczonymi i wypielęgnowanymi kwiatami. Jednak najbardziej znaną jego działalnością było tworzenie roślinnych wzorów zdobniczych.

William Morris, George Frederic Watts

Morris jako designer.
Z wykształcenia był architektem, z powołania - artystą. Jako satelita grupy prerafaelitów nie zajmował się jednak malarstwem, tylko projektowaniem wzorów tapet i tkanin. Uważał on, że sztuka powinna być użyteczna, że za jej pomocą można zmieniać świat. Nie znosił tandety przedmiotów produkowanych masowo, był zwolennikiem dobrego rzemieślnictwa. Razem z przyjaciółmi w 1861 założył firmę Morris, Marshall, Faulkner & Co, która zajmowała się wytwarzaniem wyposażenia do domów. Jako socjalista do końca życia ubolewał nad tym, że wykonywane przez jego firmę w tradycyjny sposób przedmioty były bardzo drogie i stać na nie było tylko najbogatszych.

Dzisiaj Morris najbardziej znany jest ze swoich tapet z przepięknymi motywami roślinnymi.Inspiracje do ich tworzenia czerpał przede wszystkim ze swojego ogrodu. Jego wzory były płaskie i mocno stylizowane, przypominały wręcz japońskie ryciny o formalnej strukturze. To odróżniało je od wówczas popularnych, a znienawidzonych przez Morrisa, tapet. To również sprawia, że do dziś jego wzory cieszą się popularnością.

Treliaż, William Morris

Złodziej poziomek, William Morris

Akant, William Morris

Morris jako pisarz.
William Morris był również poetą i pisarzem. Jako mały chłopiec zaczytywał się powieściami Waltera Scotta, co rozbudziło w nim miłość do średniowiecznej Anglii, legend i druidów. Jego książki są uważane za pierwsze dzieła z gatunku fantasy, a do inspiracji nimi przyznawali się zarówno C. S. Lewis, autor "Kronik Narnii", jak i J. R. R. Tolkien, twórca trylogii "Władca Pierścieni".

W czym do ogrodu? RĘKAWICZKI

2009-06-14T13:28:00.000-07:00

Żeby nie zniszczyć sobie dłoni pracą w ogrodzie, zakładamy rękawiczki ochronne. Najważniejsze, żeby były wygodne, wytrzymałe i praktyczne, ale... jak miło, jeżeli są do tego również ładne! W Polsce nie ma jeszcze zbyt dużego wyboru ładnych, kobiecych wzorów, chociaż powoli się to zmienia. Żeby zobaczyć, jak pięknie mogłoby być, trzeba przyjrzeć się rękawiczkom z zachodu.

Najpopularniejsze są wzory kwiatowe, chociaż zdarzają się też zwierzęce:

Mocniejsze rękawiczki do cięższych prac - chociażby cięcia kolczastych róż:

Moje faworytki:

W tym roku w Polsce w Kauflandzie można kupić takie. Są ładne, ale niestety jakoś wykonania pozostawia wiele do życzenia.

Lustra

2009-06-07T12:31:00.000-07:00

Umieszczanie luster w ogrodzie to ciekawy pomysł na niebanalną aranżację. W zielonym obszarze lustra mogą pełnić różne funkcje. Z ich pomocą możemy uzyskać iluzję większej przestrzeni:

Lustra mogą udawać przejście do dalszej części ogrodu, co również optycznie go powiększa:

Powieszone na murze budynku, ogrodzeniu lub żywopłocie grają rolę okien, często o fantazyjnych ramach lub kształtach:

W dużych ogrodach instalacje z wielu luster mogą stanowić element małej architektury, który w zależności od kąta patrzenia, padania promieni słonecznych i od tego, co dzieje się w ogrodzie, zmienia swój wygląd. Duże lustrzane tafle mogą być jednak niebezpieczne dla ptaków.

Drobne elementy - np. setki maleńkich lusterek umieszczonych na metalowej siatce, czy lustrzana kula w centrum ogrodu - przyciągają wzok i roztaczają wokól siebie miliony refleksów świetlnych, stając się piekną ozdobą ogrodu.

Symbolika owoców - GRANAT

2009-06-06T06:12:00.000-07:00

Oglądając martwe natury mistrzów malarstwa, podziwiamy kompozycję, precyzję i realizm poszczególnych elementów, modelowanie światłocieniem... Nie zawsze zdajemy sobie sprawę, że obrazy te miały głęboko symboliczne znaczenie, a każdy przedstawiony element miał przypisany sobie sens. Podobnie ma się rzecz z detalami pojawiającymi się na portretach lub na obrazach przedstawiających świętych. Żeby poprawnie je interpretować, należy poznać język symboli. Tutaj zajmę się symbolicznym znaczeniem owoców.

GRANAT

Owoc granatowca w kulturze basenu morza śródziemnego kojarzył się ze światem umarłych, co wiąże się z mitem o Persefonie.
Córka Demeter po nierozważnym zerwaniu kwiatu narcyza została uprowadzona przez Hadesa, władcę zmarłych, by zostać jego żoną. Zrozpaczona matka poruszyła ziemię i niebo, żeby odnaleźć córkę i kiedy już miała ją odzyskać na zawsze, Hades użył podstępu. Poczęstował naiwną Persefonę jabłkiem granatu, z którego młoda bogini zjadła kilka ziarenek i tym samym na zawsze związała się ze światem podziemi. Od tej pory Persefona pół roku spędza z matką, która ciesząc się z tego czasu obdarowuje ziemię wiosną i latem, a drugą połowę z mężem w Hadesie, co powoduje smutek Demeter oraz jesień i zimę na świecie.

Granat - symbol świata umarłych, uwięzienia, małżeństwa.

Proserpina, Dante Gabriel Rossetti

W tradycji chrześcijańskiej granat miał różne znaczenie w zależności od umiejscowienia go na obrazie. W rękach Matki Boskiej oznaczał płodność, co wiązało się z licznymi ziarenkami we wnętrzu owocu. Trzymany przez Dzieciątko z uwagi na swój czerwony kolor symbolizował przyszłą mękę.

Madonna z granatem, Sandro Botticelli

detal, Madonna z granatem, Sandro Botticelli

Virgin and Child with Six Angels and Saint John the Baptist, Sandro Botticelli

Glorification of Mary, Sandro Botticelli

W martwych naturach malarzy niderlandzkich pojawiał się owoc granatu podzielony na 5 części - wtedy symbolizował 5 ran Chrystusa.

Granat występuje w godle zakonu bonifratrów. Z pękniętego owocu wylewają się nasiona - czyli caritas, miłość bliźniego. Legendę dotyczącą tego godła można przeczytać na stronie krakowskich bonifratrów.

Na świeckim portrecie cesarza niemieckiego Maksymiliana I Habsburga pędzla Albrechta Dürera lekko nadpęknięte jabłko granatu ukazujące swoje liczne pestki symbolizuje skupienie w ręku władcy wielu ziem i wielu narodów.

Maksymilian I, Albrecht Dürer

Skąd się wzięły wzory kwiatowe?

2009-05-24T09:04:00.000-07:00

Wzory kwiatowe są jednymi z najpopularniejszych motywów zdobniczych od wieków. Tapety, obicia mebli, tkaniny, ceramika... Jak wszystko i to musiało mieć kiedyś swój początek. A zaczęło się od artystów zatrudnianych w ogrodach królewskich, którzy wykonywali rysunki kwiatów w celu dokumentacji naukowej.

Jednym z pierwszych artystów, zatrudnionym do malowania roślin naturalnie rosnących w ogrodzie botanicznym, był Pierre Vallet. Był on królewskim ogrodnikiem i hafciarzem na francuskim dworze w XVII w. W 1608 r. wykonał on zbiór wizerunków naturalnych kwiatów "Le Jardin du Roy très Chrestien Henry IV" liczący 72 plansze i było to najprawdopodobniej pierwsze europejskie florilegium ("zbiór kwiatów"). Artysta stosował technikę miedziorytu i akwaforty, bardzo dokładnie przedstawiając budowę roślin. W 1623 r. w Paryżu opublikował dzieło "Le Jardin du Roy Très Chrestien, Loys XIII, Roy de France et de Navare", które różniło się od poprzedniego jedynie liczbą plansz - w tym z 1623 r. pojawiło się 20 nowych. Wszystkie rysunki były wzorowane na roślinach rosnących w King’s Garden i prywatnym ogrodzie królewskiego botanika, Jean'a Robin'a (1550-1629). Plansze są czarno białe, ale opisy roślin zawierają informacje o kolorach.

Zbiór ilustracji roślin Valleta stał się księgą wzorów dla malarzy, hafciarzy, tkaczy gobelinów, ludzi szyjących szaty dworskie i innych rzemieślników, gdyż motywy roślinne były wówczas najbardziej poszukiwanymi elementami zdobniczymi.

Całe dzieło "Le Jardin du Roy Très Chrestien, Loys XIII, Roy de France et de Navare" można kartka po kartce wirtualnie obejrzeć na stronie botanicus.org, do czego gorąco zachęcam.

źródła:
www.botanicus.org
"Sztuka a Natura", Katowice 1991

Zielone wiaty tramwajowe we Wrocławiu

2009-05-14T07:21:00.000-07:00

Wrocław robi się coraz ładniejszy. Władze miasta inwestują w wygląd centrum - pojawiły się już nowe stylizowane na zabytkowe rozkłady jazdy komunikacji miejskiej, na ul. Oławskiej powstaje nowoczesna fontanna, która nawiązuje kształtem do odkrytych w pobliżu średniowiecznych murów obronnych i Bramy Oławskiej, wybrano już projekt nowych koszy na śmieci...

Jednak największym hitem byłyby zielone wiaty tramwajowe, do projektów których dotarła Gazeta Wrocławska. Zamiast szklanych czy plastikowych budek miałyby to być porośnięte bluszczem altany. Pomysł jest bardzo śmiały i nowoczesny. Nawet jeśli nie uda się go zrealizować, to i tak jestem szczęśliwa, że powstał i został potraktowany poważnie.

We Wrocławiu na tramwaje poczekamy w altanach
11.05.2009

Dzięki wiatom z bluszczem centrum miasta może się zazielenić (fot. Wizualizacja inwestora)

Przystanek tramwajowy z roślin? Taki pomysł mają urzędnicy na zazielenienie centrum miasta. To jedyny taki projekt w Polsce.
Mimo że urzędnicy trzymają te plany w głębokiej tajemnicy, nam udało się dotrzeć do szczegółów pomysłu.

Dowiedzieliśmy się, że prywatna firma buduje już dla miasta prototyp takiego przystanku. Metalowa konstrukcja ma być cała obsadzona roślinami. Na dachu takiego przystanku zostaną zamontowane baterie słoneczne, które zasilą system nawadniania roślin.
Teraz pracownicy tej firmy szukają okazów, które byłyby odporne na spaliny i niskie temperatury. Obsadzają nimi stelaż z aluminium i sprawdzają, jak reagują na różne warunki atmosferyczne, także na mróz.
Pierwsze takie przystanki miałyby powstać przy Operze Wrocławskiej, gdzie zatrzymują się zabytkowe linie tramwajowe, i na pl. Jana Pawła II (przystanek z centrum w stronę Leśnicy).
Urzędnicy chcieliby, żeby podobne wiaty pojawiły się jeszcze w kilku innych miejscach w centrum, by między zabytkowymi kamienicami się zazieleniło. Zielony przystanek nie jest jednak tani. Jeden kosztuje około 400 tys. złotych. Miasto chciałoby stworzyć je z pomocą sponsorów, którzy dołożyliby pieniądze w zamian za stylową tabliczkę z reklamą.
Takie przystanki wymagać będą stałej pielęgnacji.
- Tylko pod tym warunkiem można o takim projekcie marzyć. Roślinom potrzebna jest woda, światło, przycinanie. To niesamowicie ciekawy pomysł, ale trzeba go odpowiednio zabezpieczyć - uważa Jolanta Kochanowska z wrocławskiego Ogrodu Botanicznego.

Sugeruje, że tym mogliby zająć się uczniowie np. szkół ogrodniczych. Obawia się jednak, że przystanki byłyby wciąż oskubywane z liści.
- To niesamowity pomysł, centrum stałoby się jeszcze piękniejsze. Lecz zabezpieczenie takich przystanków byłoby niełatwe - przyznaje Sławomir Chełchowski, rzecznik straży miejskiej.

Na razie nie wiadomo, kiedy pierwsze zielone przystanki mogą się pojawić we Wrocławiu. Nieoficjalnie dowiedzieliśmy się, że decyzja o tym, czy projekt wejdzie w życie, ma być podjęta do końca roku.

Janusz Krzeszowski - POLSKA Gazeta Wrocławska

Lily Cole w angielskim ogrodzie

2009-05-12T12:22:00.000-07:00

Moda dobrze wypada na tle przyrody. Ale już zupełnie nadzwyczajnie wygląda ta prezentowana przez Lily "Porcelanową Lalkę" Cole w angielskim ogrodzie.

Niezbędne atrybuty ogrodniczki: nożyce, konewka, łopatka, doniczka, drabina, tapeta...?
(wicked-halo, sushicatcat)

Wiosna w Świdnicy

2009-04-26T06:38:00.000-07:00

Kościół Pokoju w Świdnicy jest zabytkiem wyjątkowej urody. Wybudowany przez ewangelików po zakończeniu wojny trzydziestoletniej, zgodnie z zaleceniami tylko z nietrwałych materiałów (drewna, słomy i gliny), bez użycia gwoździ, wbrew wszystkiemu przetrwał do dzisiaj. I jest jednym z najcenniejszych zabytków regionu, wpisanym na listę UNESCO.

Kościół otacza piękny, malowniczy, romantyczny... cmentarz, który nie ma nic wspólnego z dzisiejszymi "przeludnionymi" nekropoliami.

Piękno kamiennych nagrobków i kutych ogrodzeń uzupełniają kwitnące teraz fiołki wonne, zawilce żółte i brunery wielkolistne. Z drugiej strony kościoła, za murem, pyszni się bogato magnolia pośrednia.

Edward Nożycoręki z ul. Wesołej we Wrocławiu

2009-04-26T04:41:00.000-07:00

Czasami w samym środku miasta, całkiem niespodziewanie można trafić na przepiękny, fantazyjny ogród. Tak jak ten na ul.Wesołej we Wrocławiu, który jest prawdziwym klejnotem! Ciężko oderwać oczy od misternie przyciętych w faliste formy żywopłotów i żywych rzeźb przedstawiających np. kruki czy skoczka narciarskiego. Na uwagę zasługują też zadbane trawniki i pięknie utrzymane rośliny okrywowe - teraz kwitną np. szafirki. Ogród jest nieduży, jednak nagromadzenie niesamowitych, fantastycznych elementów sprawia, że można długo go oglądać i ciągle znajduje się coś nowego.

Ogromną inwencją, talentem i cierpliwością w tworzeniu tego bajkowego ogrodu wykazuje się emerytowany ogrodnik-amator, mieszkaniec bloku - tak przynajmniej wieść gminna niesie. Dla tego pana należą się ogromne brawa, a ja... chętnie bym się u niego trochę pouczyła.

WIĘCEJ ZDJĘĆ

Jak widać zieleń osiedlowa nie musi być ani prosta, ani oczywista, ani banalna...